ആസാദായി ജീവിച്ചു, ആസാദായി മരിച്ചു: ചന്ദ്രശേഖർ ആസാദിന്റെ വിപ്ലവഗാഥ
ആസാദായി ജീവിച്ചു, ആസാദായി മരിച്ചു: ചന്ദ്രശേഖർ ആസാദിന്റെ വിപ്ലവഗാഥ
“താൻ ജീവിക്കുമെന്ന് പ്രതിജ്ഞ ചെയ്തതുപോലെ തന്നെ അദ്ദേഹം മരിച്ചു – തികച്ചും സ്വതന്ത്രനായി.”
“ദുഷ്മൻ കി ഗോളിയോം കാ ഹം സാംന കരേംഗേ. ആസാദ് ഹി രഹേ ഹൈം, ആസാദ് ഹി രഹേംഗേ.”
(ശത്രുവിന്റെ വെടിയുണ്ടകളെ ഞങ്ങൾ നേരിടും. ഞങ്ങൾ സ്വതന്ത്രരായിരുന്നു, സ്വതന്ത്രരായി തന്നെ തുടരും.)
1931 ഫെബ്രുവരി 27-ലെ ആ പ്രഭാതം. അലഹബാദിലെ ആൽഫ്രഡ് പാർക്കിൽ ബ്രിട്ടീഷ് പോലീസ് ചന്ദ്രശേഖർ ആസാദിനെ വളഞ്ഞു. ഏറ്റുമുട്ടൽ അതിവേഗമായിരുന്നു. അന്ത്യം അനിവാര്യമാണെന്ന് അദ്ദേഹത്തിന് ഉറപ്പായിരുന്നു. കൈവശമുണ്ടായിരുന്ന വെടിയുണ്ടകൾ തീരാറായപ്പോൾ, പിടിക്കപ്പെടുമെന്ന് ഉറപ്പായ നിമിഷം ആസാദ് തന്റെ അവസാന പ്രതിജ്ഞ നിറവേറ്റി. ജീവനോടെ താൻ ഒരിക്കലും ശത്രുവിന് കീഴടങ്ങില്ല!
‘ആസാദ്’ എന്ന പേര് പിറന്ന നിമിഷം
വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ്, കേവലം 15 വയസ്സുള്ളപ്പോൾ നിസ്സഹകരണ പ്രസ്ഥാനത്തിന്റെ ഭാഗമായി അറസ്റ്റ് ചെയ്യപ്പെട്ട ആ ബാലൻ കോടതിയിൽ മജിസ്ട്രേറ്റിന് നൽകിയ മറുപടി ഭാരതത്തിന്റെ ചരിത്രത്തിൽ രേഖപ്പെടുത്തപ്പെട്ട ഒന്നായിരുന്നു.
“നിന്റെ പേരെന്താണ്?” – ജഡ്ജി ചോദിച്ചു. “ആസാദ്” (സ്വതന്ത്രൻ) – അവൻ മറുപടി നൽകി. “നിന്റെ അച്ഛന്റെ പേരോ?” “സ്വതന്ത്ര” (സ്വാതന്ത്ര്യം). “താമസം എവിടെയാണ്?” “ജയിൽ.”
ഈ ധിക്കാരത്തിന് 15 ചമ്മട്ടിയടികളാണ് ശിക്ഷയായി ലഭിച്ചത്. ഓരോ അടികൊള്ളുമ്പോഴും ആ ബാലൻ ഉറക്കെ വിളിച്ചു പറഞ്ഞു: “മഹാത്മാഗാന്ധി കി ജയ്!” അന്നുമുതൽ ചന്ദ്രശേഖർ തിവാരി, ‘ചന്ദ്രശേഖർ ആസാദ്’ ആയി മാറി.
പട്ടിണിയിൽ നിന്ന് വിപ്ലവത്തിലേക്ക്
1906 ജൂലൈ 23-ന് ഇന്നത്തെ മധ്യപ്രദേശിലെ ഭാവര എന്ന ഗ്രാമത്തിൽ ഒരു സാധാരണ കുടുംബത്തിലാണ് ആസാദ് ജനിച്ചത്. ദാരിദ്ര്യം അദ്ദേഹത്തിന്റെ ജീവിതത്തിന്റെ ഭാഗമായിരുന്നു. വിദ്യാലയങ്ങളേക്കാൾ കൂടുതൽ അദ്ദേഹം പഠിച്ചത് പാടങ്ങളിലും പറമ്പുകളിലുമായിരുന്നു. ഭീൽ ഗോത്രവർഗ കുട്ടികളോടൊപ്പം കളിച്ചു വളർന്ന അദ്ദേഹം വില്ലുവിദ്യയിൽ അസാമാന്യ പ്രാവീണ്യം നേടി. ഇത് പിൽക്കാലത്ത് തോക്ക് കൈകാര്യം ചെയ്യുന്നതിൽ അദ്ദേഹത്തെ സഹായിച്ചു.
ബ്രിട്ടീഷ് ഉദ്യോഗസ്ഥർക്ക് മുന്നിൽ തലകുനിക്കാൻ വിസമ്മതിച്ച ആസാദ്, ഉപജീവനത്തിനായി ബോംബെയിലെത്തി കപ്പൽത്തണ്ടിയിൽ കൂലിപ്പണിയെടുത്തിട്ടുണ്ട്. കഠിനമായ അധ്വാനവും മോശമായ ജീവിതസാഹചര്യങ്ങളും സാമ്രാജ്യത്വത്തിന്റെ ക്രൂരമുഖം അദ്ദേഹത്തിന് കാണിച്ചുകൊടുത്തു.
വിപ്ലവത്തിന്റെ കമാൻഡർ ഇൻ ചീഫ്
ഗാന്ധിജി നിസ്സഹകരണ പ്രസ്ഥാനം പിൻവലിച്ചതോടെ ആസാദ് നിരാശനായി. സായുധ വിപ്ലവത്തിലൂടെ മാത്രമേ സ്വാതന്ത്ര്യം ലഭിക്കൂ എന്ന് അദ്ദേഹം വിശ്വസിച്ചു. രാം പ്രസാദ് ബിസ്മിൽ, സചീന്ദ്രനാഥ് സന്യാൽ എന്നിവരുടെ വിപ്ലവ സംഘങ്ങളിൽ അദ്ദേഹം ചേർന്നു.
കാക്കോരി തീവണ്ടി കൊള്ള: 1925-ൽ നടന്ന ഈ സംഭവത്തിൽ പല വിപ്ലവകാരികളും പിടിക്കപ്പെട്ടപ്പോഴും ആസാദ് തന്ത്രപരമായി രക്ഷപ്പെട്ടു.
വേഷപ്രച്ഛന്നൻ: സന്യാസിയായും മെക്കാനിക്കായും വേഷം മാറി നടന്ന് അദ്ദേഹം പോലീസിനെ വെട്ടിച്ചു. ‘മെർക്കുറി’ പോലെ പിടികൊടുക്കാത്ത സ്വഭാവം കാരണം സഖാക്കൾ അദ്ദേഹത്തെ ‘ക്വിക് സിൽവർ’ എന്ന് വിളിച്ചു.
HSRA രൂപീകരണം: ഭഗത് സിംഗുമായി ചേർന്ന ആസാദ്, ‘ഹിന്ദുസ്ഥാൻ സോഷ്യലിസ്റ്റ് റിപ്പബ്ലിക്കൻ അസോസിയേഷൻ’ (HSRA) പുനഃസംഘടിപ്പിച്ചു അതിന്റെ കമാൻഡർ ഇൻ ചീഫ് ആയി ചുമതലയേറ്റു.
ലാഹോറിലെ ബ്രിട്ടീഷ് ഓഫീസർ ജെ.പി. സോണ്ടേഴ്സിനെ വധിച്ചതിലും, അസംബ്ലിയിൽ ബോംബെറിഞ്ഞ സംഭവത്തിലും ആസാദിന്റെ ബുദ്ധിയും നേതൃത്വവും ഉണ്ടായിരുന്നു.
അവസാന പോരാട്ടം
1931 ആയപ്പോഴേക്കും വിപ്ലവ പ്രസ്ഥാനം ദുർബലമായിക്കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഭഗത് സിംഗ് ജയിലിലായിരുന്നു. തന്റെ അവസാന നിമിഷങ്ങളിൽ ആൽഫ്രഡ് പാർക്കിൽ ഒറ്റപ്പെട്ട ആസാദ് പോലീസുമായി ധീരമായി പോരാടി.
തന്റെ കൈത്തോക്കിൽ ഒരേയൊരു വെടിയുണ്ട മാത്രം ബാക്കിയായപ്പോൾ, ഭാരതാംബയെ സ്വതന്ത്രയാക്കാൻ കഴിയാത്തതിൽ ക്ഷമ ചോദിച്ചുകൊണ്ട് ആ വെടിയുണ്ട അദ്ദേഹം സ്വയം ഉതിർത്തു. മരിക്കുമ്പോഴും ആസാദ് സ്വതന്ത്രനായിരുന്നു. കേവലം 24 വയസ്സായിരുന്നു അദ്ദേഹത്തിന്റെ പ്രായം.
ഇന്ന് ചന്ദ്രശേഖർ ആസാദ് ഓർമ്മിക്കപ്പെടുന്നത് കീഴടങ്ങുന്നതിനേക്കാൾ മരണം തിരഞ്ഞെടുത്ത ഒരു രക്തസാക്ഷിയായി മാത്രമല്ല; മറിച്ച് അടിച്ചമർത്തപ്പെട്ടവരുടെ ശബ്ദമായും, പരാജയങ്ങളിൽ നിന്ന് പ്രസ്ഥാനത്തെ കെട്ടിപ്പടുത്ത പോരാളിയായും കൂടിയാണ്.
