ഡോളി ജനിച്ചിട്ട് 30 വർഷം: ക്ലോണിംഗ് ഇന്നും വെല്ലുവിളിയായി തുടരുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?
ഡോളി ജനിച്ചിട്ട് 30 വർഷം: ക്ലോണിംഗ് ഇന്നും വെല്ലുവിളിയായി തുടരുന്നതെന്തുകൊണ്ട്?
ശാസ്ത്ര ചരിത്രത്തിലെ ഏറ്റവും പ്രശസ്തമായ മൃഗങ്ങളിലൊന്നായ ‘ഡോളി’ (Dolly the sheep) എന്ന ചെമ്മരിയാട് ജനിച്ചിട്ട് ഇപ്പോൾ 30 വർഷം പിന്നിടുകയാണ്. ഭൂമിയിൽ ആദ്യമായി ക്ലോണിംഗിലൂടെ (Cloning) ജനിച്ച ഈ സസ്തനിയുടെ വരവ് ശാസ്ത്രലോകത്തും സാധാരണക്കാർക്കിടയിലും വലിയ അമ്പരപ്പും ആകാംക്ഷയുമാണ് അന്ന് സൃഷ്ടിച്ചത്. ക്ലോൺ ചെയ്യപ്പെട്ട വളർത്തുമൃഗങ്ങൾ, മനുഷ്യ ക്ലോണുകൾ, വുളി മാമത്തുകളെപ്പോലെ (Woolly mammoth) വംശനാശം സംഭവിച്ച ജീവികളുടെ പുനർജന്മം തുടങ്ങി സയൻസ് ഫിക്ഷൻ സിനിമകളെ വെല്ലുന്ന പല പ്രവചനങ്ങളും ഡോളിയുടെ ജനനത്തോടെ സജീവമായി. എന്നാൽ ക്ലോണിംഗ് സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ യാഥാർത്ഥ്യം നമ്മൾ കരുതിയതിലും വളരെ സങ്കീർണ്ണമായിരുന്നു.
ഇന്ന്, ജീവികളെ ലളിതമായി “കോപ്പി പേസ്റ്റ്” (Copy and paste) ചെയ്യാൻ കഴിയുന്ന ഒരു മാന്ത്രികവിദ്യയായിട്ടല്ല ശാസ്ത്രം ക്ലോണിംഗിനെ കാണുന്നത്. മറിച്ച്, ബയോടെക്നോളജിയിലെ (Biotechnology) നിരവധി സുപ്രധാന ഉപകരണങ്ങളിൽ ഒന്നായി അത് മാറിയിരിക്കുന്നു. രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് ആഴത്തിൽ മനസ്സിലാക്കാനും, വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്ന ജീവികളെ സംരക്ഷിക്കാനും, ജീവശാസ്ത്രപരമായ പുതിയ കണ്ടെത്തലുകൾ നടത്താനും ഇന്ന് ക്ലോണിംഗ് സാങ്കേതികവിദ്യ ശാസ്ത്രജ്ഞരെ സഹായിക്കുന്നു. സ്കോട്ട്ലൻഡിലെ റോസ്ലിൻ ഇൻസ്റ്റിറ്റ്യൂട്ടിലെ (Roslin Institute) ജനിതകശാസ്ത്രജ്ഞനായ ഇയാൻ വിൽമുട്ടിന്റെ (Ian Wilmut) നേതൃത്വത്തിലുള്ള ഗവേഷക സംഘമാണ് ഡോളിയെ ക്ലോൺ ചെയ്തെടുത്തത്.
ക്ലോണിംഗ് യഥാർത്ഥത്തിൽ എങ്ങനെയാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്?
മൃഗങ്ങളെ ക്ലോൺ ചെയ്യുന്നതിനായി ശാസ്ത്രലോകം കൂടുതലായും ആശ്രയിക്കുന്നത് സോമാറ്റിക് സെൽ ന്യൂക്ലിയർ ട്രാൻസ്ഫർ (Somatic Cell Nuclear Transfer – SCNT) എന്ന സങ്കീർണ്ണമായ പ്രക്രിയയെയാണ്. ലളിതമായി പറഞ്ഞാൽ, ഒരു ജീവിയുടെ തനിപ്പകർപ്പ് ഉണ്ടാക്കാൻ ബീജമോ അണ്ഡമോ ചേർന്നുള്ള സാധാരണ പ്രജനന പ്രക്രിയയ്ക്ക് പകരം കോശങ്ങളെ ഉപയോഗിക്കുന്ന രീതിയാണിത്. ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്ന പ്രധാന ഘട്ടങ്ങൾ താഴെ പറയുന്നവയാണ്:
- കോശശേഖരണം: ക്ലോൺ ചെയ്യേണ്ട മൃഗത്തിന്റെ ശരീരത്തിൽ നിന്ന് ഒരു സാധാരണ കോശം (ഉദാഹരണത്തിന്, ത്വക്കിലെ കോശമോ പേശീകോശമോ) എടുക്കുന്നു. ഡോളിയുടെ കാര്യത്തിൽ, ഒരു അകിട് കോശമാണ് (Mammary gland cell) ഇതിനായി ഉപയോഗിച്ചത്.
- മർമ്മം വേർതിരിക്കൽ: ഈ കോശത്തിൽ നിന്നും ഡി.എൻ.എ (DNA) അടങ്ങിയിരിക്കുന്ന ന്യൂക്ലിയസ് അഥവാ കോശമർമ്മം ശ്രദ്ധാപൂർവ്വം വേർതിരിച്ചെടുക്കുന്നു.
- അണ്ഡം തയ്യാറാക്കൽ: മറ്റൊരു മൃഗത്തിന്റെ അണ്ഡാശയത്തിൽ നിന്ന് ഒരു അണ്ഡം (Egg cell) ശേഖരിക്കുന്നു. ഈ അണ്ഡത്തിന്റെ ഉള്ളിലെ ന്യൂക്ലിയസ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ നീക്കം ചെയ്യുന്നു. ഇപ്പോൾ ഇത് ഡി.എൻ.എ ഇല്ലാത്ത ഒരു ശൂന്യമായ അണ്ഡമാണ്.
- സംയോജനം: നേരത്തെ വേർതിരിച്ചെടുത്ത ഡി.എൻ.എ അടങ്ങിയ ന്യൂക്ലിയസ്, ഒരു ചെറിയ ഇലക്ട്രിക് പൾസിന്റെ (Electric pulse) സഹായത്തോടെ ശൂന്യമായ അണ്ഡത്തിലേക്ക് സന്നിവേശിപ്പിക്കുന്നു. ഇലക്ട്രിക് പൾസ് ഈ കോശങ്ങളെ സംയോജിപ്പിക്കാനും വിഭജനം ആരംഭിക്കാനും പ്രേരിപ്പിക്കുന്നു.
- ഭ്രൂണവളർച്ചയും ജനനവും: ഈ സംയോജിത കോശം വിഭജിച്ച് ഒരു ഭ്രൂണമായി (Embryo) മാറാൻ തുടങ്ങുമ്പോൾ, അതിനെ ഒരു വാടക മാതാവിന്റെ (Surrogate animal) ഗർഭപാത്രത്തിലേക്ക് നിക്ഷേപിക്കുന്നു.
ജനിക്കുന്ന മൃഗം, ഡി.എൻ.എ നൽകിയ ആദ്യത്തെ മൃഗത്തിന്റെ കൃത്യമായ ജനിതക പകർപ്പായിരിക്കും.
പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് ശേഷവും ക്ലോണിംഗ് ഒരു വെല്ലുവിളിയായി തുടരുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
സാങ്കേതികവിദ്യയിൽ വലിയ പുരോഗതികൾ ഉണ്ടായിട്ടും, സസ്തനികളെ ക്ലോൺ ചെയ്യുന്നത് ഇപ്പോഴും കാര്യക്ഷമമല്ലാത്ത ഒരു പ്രക്രിയയാണ്. വിജയകരമായ ഓരോ ക്ലോണിംഗിന് പിന്നിലും പരാജയപ്പെട്ട നിരവധി ശ്രമങ്ങളുണ്ടാകും. ഉദാഹരണത്തിന്, ഡോളിയെ സൃഷ്ടിക്കാൻ ശാസ്ത്രജ്ഞർക്ക് 277 തവണ ശ്രമിക്കേണ്ടി വന്നു. ക്ലോണിംഗിന് ഇപ്പോഴും അത്യാധുനിക ഉപകരണങ്ങൾ, കൃത്യതയുള്ള ദാതാക്കളുടെ കോശങ്ങൾ, ആരോഗ്യമുള്ള അണ്ഡങ്ങൾ, വാടക ഗർഭപാത്രങ്ങൾ എന്നിവ ആവശ്യമാണ്. ഇത് ഈ പ്രക്രിയയെ വളരെയധികം ചെലവേറിയതും പ്രായോഗികമായി വ്യാപിപ്പിക്കാൻ ബുദ്ധിമുട്ടുള്ളതുമാക്കുന്നു.
ഡി.എൻ.എ പകർത്തിയെടുക്കുക എന്നതല്ല ഇവിടുത്തെ പ്രധാന വെല്ലുവിളി. ഒരു ജീവിയെ അതുല്യമാക്കുന്നത് അതിലെ ജീനുകൾ (Genes) മാത്രമല്ല. ജീവി വളരുന്ന സാഹചര്യം, പരിസ്ഥിതി, വികസന പ്രക്രിയകൾ, അനുഭവങ്ങൾ എന്നിവയെല്ലാം ഒരു മൃഗത്തിന്റെ സ്വഭാവത്തെയും വളർച്ചയെയും സ്വാധീനിക്കുന്നു.
ഏറ്റവും വലിയ ശാസ്ത്രീയ കടമ്പ എപിജെനെറ്റിക് റീപ്രോഗ്രാമിംഗ് (Epigenetic reprogramming) ആണ്. ഒരു അകിട് കോശം പോലെ തികച്ചും പ്രത്യേക ധർമ്മം നിർവഹിക്കുന്ന പ്രായപൂർത്തിയായ ഒരു കോശത്തെ, അതിന്റെ പഴയ ജോലി “മറക്കാൻ” പ്രേരിപ്പിക്കുകയും, ഒരു പുതിയ ഭ്രൂണമായി വളരാൻ സജ്ജമാക്കുകയും ചെയ്യുക എന്നതാണ് ഏറ്റവും ബുദ്ധിമുട്ടുള്ള കാര്യം. ഏത് ജീനുകൾ പ്രവർത്തിക്കണം, ഏത് പ്രവർത്തിക്കരുത് എന്ന് നിയന്ത്രിക്കുന്ന രാസ നിർദ്ദേശങ്ങൾ അണ്ഡകോശം പുനഃക്രമീകരിക്കേണ്ടതുണ്ട് (Resetting). മിക്കവാറും ഈ പുനഃക്രമീകരണം പൂർണ്ണമായി നടക്കാറില്ല. ഇതുകൊണ്ടാണ് പല ക്ലോൺ ഭ്രൂണങ്ങളും കൃത്യമായി വികസിക്കാതെ പരാജയപ്പെടുന്നത്.
ക്ലോണിംഗ് ഗവേഷണവും വിത്തുകോശങ്ങളും (Stem Cells)
ക്ലോണിംഗിലെ ബുദ്ധിമുട്ടുകൾ ശാസ്ത്രജ്ഞരെ നിരാശരാക്കിയില്ല, മറിച്ച് മറ്റൊരു വലിയ മുന്നേറ്റത്തിന് അത് വഴിയൊരുക്കി. പ്രായപൂർത്തിയായ കോശങ്ങളെ പുനഃക്രമീകരിച്ച് ഇൻഡ്യൂസ്ഡ് പ്ലൂറിപോട്ടന്റ് സ്റ്റെം സെല്ലുകൾ (Induced pluripotent stem cells – iPSCs) ആക്കി മാറ്റാൻ കഴിയുമെന്ന് ശാസ്ത്രജ്ഞർ കണ്ടെത്തി.
ഇവ ഭ്രൂണ വിത്തുകോശങ്ങളെപ്പോലെ (Embryonic stem cells) പ്രവർത്തിക്കുന്ന മുതിർന്ന കോശങ്ങളാണ്. ഇവയെ ഒരു പൂർണ്ണ ജീവിയാക്കി മാറ്റുന്നതിന് പകരം, ശരീരത്തിലെ ഏത് തരത്തിലുള്ള കോശങ്ങളായും (ഉദാഹരണത്തിന് ഹൃദയ കോശങ്ങൾ, നാഡീകോശങ്ങൾ) വളർത്തിയെടുക്കാൻ കഴിയും. ഇത് വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിൽ വലിയ വിപ്ലവമാണ് സൃഷ്ടിച്ചത്:
- രോഗങ്ങളെക്കുറിച്ച് സൂക്ഷ്മമായി പഠിക്കാൻ ഇത് സഹായിക്കുന്നു.
- പുതിയ മരുന്നുകൾ മനുഷ്യരിൽ പരീക്ഷിക്കുന്നതിന് മുമ്പ് ഇത്തരം കോശങ്ങളിൽ പരീക്ഷിച്ച് സുരക്ഷ ഉറപ്പാക്കാം.
- കേടുവന്ന അവയവങ്ങളെയും കലകളെയും നന്നാക്കുന്ന റീജനറേറ്റീവ് മെഡിസിൻ (Regenerative medicine) രംഗത്ത് പുതിയ സാധ്യതകൾ തുറന്നു.
പ്രത്യേക ധർമ്മങ്ങളുള്ള കോശങ്ങൾ ശാശ്വതമായി അങ്ങനെ തന്നെ തുടരുന്നവയല്ലെന്നും, അവയുടെ ജീവശാസ്ത്രപരമായ അവസ്ഥയെ “തിരുത്തിയെഴുതാൻ” (Biological rewriting) സാധിക്കുമെന്നും ക്ലോണിംഗ് ഗവേഷണങ്ങളാണ് ലോകത്തിന് കാണിച്ചുതന്നത്.
ഇന്ന് ക്ലോണിംഗ് എവിടെയൊക്കെയാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്?
ക്ലോണിംഗ് സാങ്കേതികവിദ്യ ഇന്ന് പ്രധാനമായും മൃഗസംരക്ഷണ, ഗവേഷണ മേഖലകളിലാണ് ഉപയോഗിക്കുന്നത്.
1. കന്നുകാലി വളർത്തലും കാർഷിക മേഖലയും: മികച്ച ജനിതക ഗുണങ്ങളുള്ള, ഉയർന്ന ഉൽപ്പാദനശേഷിയുള്ള, അല്ലെങ്കിൽ രോഗപ്രതിരോധ ശേഷിയുള്ള മൃഗങ്ങളെ പുനരുൽപ്പാദിപ്പിക്കാൻ ചില കന്നുകാലി വ്യവസായങ്ങൾ ക്ലോണിംഗ് ഉപയോഗിക്കുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ ഇത് പരമ്പരാഗത പ്രജനന രീതികൾക്ക് പകരമല്ല. പകരം, അത്യുൽപ്പാദനശേഷിയുള്ള മൃഗങ്ങളുടെ പകർപ്പുകൾ ഉണ്ടാക്കാൻ ബ്രീഡർമാരെ ഇത് സഹായിക്കുന്നു. നിലവിൽ ഓസ്ട്രേലിയയിൽ കുതിരകളെ ക്ലോൺ ചെയ്യാൻ സാധിക്കും. ലോകമെമ്പാടുമുള്ള കുതിരപ്പന്തയങ്ങളിൽ ക്ലോൺ ചെയ്യപ്പെട്ട കുതിരകൾ പങ്കെടുക്കുന്നുണ്ട്.
2. വളർത്തുമൃഗങ്ങളുടെ ക്ലോണിംഗ് (Pet Cloning): ചൈന, അമേരിക്ക തുടങ്ങിയ രാജ്യങ്ങളിൽ നായ്ക്കളെയും പൂച്ചകളെയും വാണിജ്യാടിസ്ഥാനത്തിൽ ക്ലോൺ ചെയ്യുന്ന സ്ഥാപനങ്ങളുണ്ട്. ബ്രോഡ്വേ താരമായ ബാർബ്ര സ്ട്രൈസാൻഡ് (Barbra Streisand) തന്റെ പ്രിയപ്പെട്ട നായയായ സാമന്തയെ ക്ലോൺ ചെയ്ത് രണ്ട് പുതിയ നായ്ക്കുട്ടികളെ സ്വന്തമാക്കിയത് വലിയ വാർത്തയായിരുന്നു. എന്നാൽ, പുതിയ ക്ലോണുകളുടെ സ്വഭാവം യഥാർത്ഥ നായുടേതിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായിരുന്നു. കാരണം, അവർ ഡി.എൻ.എ മാത്രമാണ് പങ്കിടുന്നത്; ഓർമ്മകളോ അനുഭവങ്ങളോ അല്ല.
3. ഔഷധ ഗവേഷണം: 2024-ൽ ചൈനയിലെ ഗവേഷകർ ആദ്യമായി ഒരു റീസസ് കുരങ്ങിനെ (Rhesus monkey) വിജയകരമായി ക്ലോൺ ചെയ്തു. മനുഷ്യരുമായുള്ള ഇവയുടെ ശാരീരിക സാമ്യം പുതിയ മരുന്നുകളുടെ പരീക്ഷണം വേഗത്തിലാക്കാൻ സഹായിക്കുമെന്നാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ പ്രതീക്ഷിക്കുന്നത്. എന്നാൽ, മൃഗക്ഷേമ പ്രവർത്തകർ ഇതിനെതിരെ വലിയ നൈതിക ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർത്തുന്നുണ്ട്. വളരെ കുറഞ്ഞ വിജയസാധ്യതയും, മൃഗങ്ങൾ അനുഭവിക്കുന്ന യാതനകളും കണക്കിലെടുക്കുമ്പോൾ ഇത്തരം പരീക്ഷണങ്ങൾ ശരിയാണോ എന്നതാണ് പ്രധാന ചോദ്യം.
വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്ന ജീവികളുടെ സംരക്ഷണം
ക്ലോണിംഗിന്റെ ഏറ്റവും പ്രതീക്ഷ നൽകുന്ന ഉപയോഗങ്ങളിലൊന്ന് വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്ന സ്പീഷീസുകളെ സംരക്ഷിക്കുക എന്നതാണ്.
2020-ൽ അമേരിക്കയിൽ വംശനാശത്തിന്റെ വക്കിലെത്തിയ ബ്ലാക്ക്-ഫൂട്ടഡ് ഫെററ്റ് (Black-footed ferret) എന്ന ജീവിയെ ശാസ്ത്രജ്ഞർ വിജയകരമായി ക്ലോൺ ചെയ്തു. പതിറ്റാണ്ടുകൾക്ക് മുമ്പ് ചത്തുപോയ ഒരു ഫെററ്റിന്റെ സൂക്ഷിച്ചുവെച്ച ജനിതക വസ്തുക്കൾ ഉപയോഗിച്ചാണ് ഇത് സാധ്യമാക്കിയത്. ജനിച്ച പുതിയ ക്ലോണിന് ‘എലിസബത്ത് ആൻ’ (Elizabeth Ann) എന്ന് പേരിട്ടു. ജീവിവർഗ്ഗങ്ങളുടെ എണ്ണം ഗണ്യമായി കുറയുമ്പോൾ സംഭവിക്കുന്ന ജനിതക വൈവിധ്യത്തിന്റെ കുറവ് പരിഹരിക്കാനാണ് ഇത്തരം പ്രോജക്റ്റുകൾ ലക്ഷ്യമിടുന്നത്.
വംശനാശം സംഭവിച്ച ജീവികളെ തിരിച്ചുകൊണ്ടുവരാൻ കഴിയുമോ?
വുളി മാമത്തുകളെപ്പോലെ ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് ഭൂമിയിൽ നിന്ന് അപ്രത്യക്ഷമായ ജീവികളെ ക്ലോണിംഗിലൂടെ തിരികെ കൊണ്ടുവരിക എന്നത് ജനങ്ങളെ എക്കാലത്തും ആവേശഭരിതരാക്കുന്ന ഒരു ആശയമാണ്. എന്നാൽ ശാസ്ത്രീയമായ യാഥാർത്ഥ്യം വളരെ സങ്കീർണ്ണമാണ്.
ഒരു ജീവിയെ കൃത്യമായി ക്ലോൺ ചെയ്യാൻ മൂന്ന് കാര്യങ്ങൾ നിർബന്ധമാണ്:
- കേടുപാടുകൾ സംഭവിക്കാത്ത പൂർണ്ണമായ ഒരു ജീനോം (Intact genome).
- ജീവനുള്ള ഒരു അണ്ഡകോശം.
- അടുത്ത ബന്ധമുള്ള ജീവിവർഗ്ഗത്തിൽ നിന്നുള്ള ഒരു വാടക മാതാവ്.
മാമത്തുകളുടെ കാര്യത്തിൽ ഇത് അസാധ്യമാണ്, കാരണം ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾ പഴക്കമുള്ള അവയുടെ ഡി.എൻ.എ പൂർണ്ണമായും തകർന്നിട്ടുണ്ടാകും. പകരം, പുരാതന ഡി.എൻ.എ ഗവേഷണവും CRISPR പോലെയുള്ള അത്യാധുനിക ജീൻ-എഡിറ്റിംഗ് (Gene-editing) സാങ്കേതികവിദ്യകളും സംയോജിപ്പിച്ച് ഇവയെ തിരികെ കൊണ്ടുവരാനുള്ള ശ്രമങ്ങളിലാണ് ശാസ്ത്രജ്ഞർ (ഇതിന് De-extinction എന്ന് പറയുന്നു). നിലവിലുള്ള ഏഷ്യൻ ആനകളുടെ ജീനുകളിൽ മാറ്റം വരുത്തി, മാമത്തുകളുടേത് പോലെയുള്ള രോമങ്ങളും കൊഴുപ്പും ഉള്ള ഒരു പുതിയ തലമുറയെ സൃഷ്ടിക്കാനാണ് ശ്രമം. അതായത്, ജനിക്കാൻ പോകുന്ന ജീവി ഒരു യഥാർത്ഥ മാമത്ത് ആയിരിക്കില്ല, മറിച്ച് “മാമത്തിനെപ്പോലെയുള്ള ഒരു ആന” (Mammoth-like elephant) ആയിരിക്കും.
വംശനാശം സംഭവിച്ച ജീവികളെ തിരികെ കൊണ്ടുവരുന്നത് പാരിസ്ഥിതികമായി വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കുമെന്നും ശാസ്ത്രജ്ഞർ മുന്നറിയിപ്പ് നൽകുന്നുണ്ട്. ജീവികൾ ജീവിക്കുന്നത് സങ്കീർണ്ണമായ ആവാസവ്യവസ്ഥകളിലാണ്. ആയിരക്കണക്കിന് വർഷങ്ങൾക്ക് മുമ്പ് നിലനിന്നിരുന്ന ആവാസവ്യവസ്ഥ ഇന്ന് അതേ രൂപത്തിൽ ഭൂമിയിലില്ല. കൂടാതെ, അമിതമായി ക്ലോൺ ചെയ്ത മൃഗങ്ങളെ സൃഷ്ടിക്കുന്നത് അവയുടെ ജനിതക വൈവിധ്യം ഇല്ലാതാക്കുകയും പുത്തൻ രോഗങ്ങൾ അവയെ എളുപ്പത്തിൽ ഇല്ലാതാക്കാൻ കാരണമാവുകയും ചെയ്യും.
മനുഷ്യ ക്ലോണിംഗ് ഇപ്പോഴും അസാധ്യമായി തുടരുന്നത് എന്തുകൊണ്ട്?
പതിറ്റാണ്ടുകളായി പല ഊഹാപോഹങ്ങളും നിലനിൽക്കുന്നുണ്ടെങ്കിലും, മനുഷ്യനെ ക്ലോൺ ചെയ്യുക എന്നത് ഇന്നും യാഥാർത്ഥ്യമായിട്ടില്ല. ഇതിന് പ്രധാന തടസ്സം സുരക്ഷ തന്നെയാണ്. മൃഗങ്ങളിലെ ക്ലോണിംഗ് പ്രക്രിയയിൽ ഇപ്പോഴും വലിയ പരാജയ നിരക്ക് നേരിടുന്നുണ്ട്. ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ മനുഷ്യരിൽ പ്രയോഗിക്കുന്നത് ഭ്രൂണങ്ങൾക്കും, വാടക അമ്മമാർക്കും, ജനിക്കുന്ന കുട്ടികൾക്കും സങ്കൽപ്പിക്കാൻ പോലും കഴിയാത്തത്ര അപകടസാധ്യതകൾ സൃഷ്ടിക്കും.
അതിനുപുറമെ, വളരെ സങ്കീർണ്ണമായ നൈതിക പ്രശ്നങ്ങളും (Ethical concerns) ഇതിൽ ഉൾപ്പെടുന്നു. വ്യക്തിത്വം, സമ്മതം (Consent), മനുഷ്യ കോശങ്ങളുടെയും പ്രത്യുൽപാദന സാങ്കേതികവിദ്യകളുടെയും ചൂഷണം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട നിരവധി ചോദ്യങ്ങൾ ഉയർന്നുവരുന്നുണ്ട്. സ്വന്തം അനുഭവങ്ങളും ചിന്തകളും ഇല്ലാത്ത വെറുമൊരു “കോപ്പി” മാത്രമായി മനുഷ്യരെ മാറ്റുന്നത് സമൂഹത്തിൽ വലിയ പ്രത്യാഘാതങ്ങൾ ഉണ്ടാക്കും. ഈ കാരണങ്ങൾ കൊണ്ടാണ് ഇന്ത്യ, ഓസ്ട്രേലിയ ഉൾപ്പെടെ ലോകത്തിലെ മിക്ക രാജ്യങ്ങളും മനുഷ്യ ക്ലോണിംഗ് കർശനമായി നിരോധിക്കുകയോ വലിയ നിയന്ത്രണങ്ങൾ ഏർപ്പെടുത്തുകയോ ചെയ്തിരിക്കുന്നത്.
ഡോളി എന്ന ചെമ്മരിയാട് ജനിച്ച് മൂന്ന് പതിറ്റാണ്ടുകൾ പിന്നിടുമ്പോൾ, ക്ലോണിംഗിൽ നിന്നും നാം പഠിച്ച കാര്യങ്ങൾ രോഗഗവേഷണം, കൃഷി, വന്യജീവി സംരക്ഷണം എന്നീ മേഖലകളിൽ വലിയ മാറ്റങ്ങൾ കൊണ്ടുവന്നിട്ടുണ്ട്. എന്നാൽ ക്ലോണിംഗ് സാങ്കേതികവിദ്യ ഇപ്പോഴും തികച്ചും സങ്കീർണ്ണമാണ്. സുരക്ഷ, നിയമപരമായ നിയന്ത്രണങ്ങൾ, എല്ലാ മേഖലകളിലും ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ ഉപയോഗിക്കാമോ തുടങ്ങിയ സുപ്രധാന ചോദ്യങ്ങൾ ശാസ്ത്രലോകം ഇന്നും നേരിടുന്നുണ്ട്. അതിരുകളില്ലാത്ത ശാസ്ത്രീയ മുന്നേറ്റങ്ങൾക്കൊപ്പം തന്നെ മനുഷ്യത്വവും പ്രകൃതിയുടെ സന്തുലിതാവസ്ഥയും നിലനിർത്തേണ്ടത് അനിവാര്യമാണ് എന്ന് ക്ലോണിംഗിന്റെ ചരിത്രം നമ്മെ ഓർമ്മിപ്പിക്കുന്നു.
