അക്സൊളോട്ടൽ: അവയവങ്ങൾ പുനർജനിക്കുന്ന വിസ്മയ ജീവിയും അതിന്റെ ശാസ്ത്രീയ രഹസ്യങ്ങളും

അക്സൊളോട്ടൽ: അവയവങ്ങൾ പുനർജനിക്കുന്ന വിസ്മയ ജീവിയും അതിന്റെ ശാസ്ത്രീയ രഹസ്യങ്ങളും

🔗 Share Article

ആമുഖവും വർഗ്ഗീകരണവും

ജീവശാസ്ത്ര ലോകത്ത് ഏറ്റവും കൂടുതൽ കൗതുകവും ശാസ്ത്രീയ അന്വേഷണങ്ങളും ഉണർത്തിയ ജീവിവർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് അക്സൊളോട്ടൽ (Axolotl). ശാസ്ത്രീയമായി ‘അംബിസ്റ്റോമ മെക്സിക്കാനം’ (Ambystoma mexicanum) എന്ന് വിളിക്കപ്പെടുന്ന ഈ ജീവി, സലാമാണ്ടർ കുടുംബത്തിൽപ്പെട്ട ഒരു അപൂർവ്വ ഉഭയജീവിയാണ്.

സാധാരണ ഉഭയജീവികൾ ലാർവ ഘട്ടത്തിൽ നിന്ന് പൂർണ്ണവളർച്ചയെത്തുമ്പോൾ ജലത്തിലെ ജീവിതം ഉപേക്ഷിച്ച് കരയിലേക്ക് കയറുകയാണ് പതിവ്. എന്നാൽ അക്സൊളോട്ടലുകൾ തങ്ങളുടെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ ജലത്തിനുള്ളിൽ തന്നെ ലാർവ സ്വഭാവസവിശേഷതകളോടെ കഴിച്ചുകൂട്ടുന്നു. പ്രകൃതിയുടെ ഈ അപൂർവ്വ പ്രതിഭാസം ജീവശാസ്ത്രജ്ഞരെയും പരിണാമ ശാസ്ത്രജ്ഞരെയും ഒരുപോലെ അമ്പരപ്പിക്കുന്ന ഒന്നാണ്.

അവയുടെ ശാരീരിക രൂപം തന്നെയാണ് അവയെ മറ്റു ജീവികളിൽ നിന്ന് വേർതിരിച്ചു നിർത്തുന്നത്. തലയ്ക്ക് ഇരുവശത്തുമായി കാണപ്പെടുന്ന തൂവലുകൾ പോലുള്ള പുറംചെകിളകൾ (external gills), ചിരിക്കുന്നതുപോലുള്ള വായുടെ அமைப்பு, നീണ്ട വാൽ, ചെറിയ കൈകാലുകൾ എന്നിവ അക്സൊളോട്ടലിന്റെ പ്രത്യേകതകളാണ്. ഈ ചെകിളകൾ ജലത്തിൽ നിന്ന് ഓക്സിജൻ വേർതിരിച്ചെടുക്കാൻ സഹായിക്കുന്നു.

പിങ്ക്, വെളുപ്പ്, കറുപ്പ്, ചാരനിറം തുടങ്ങി വിവിധ വർണ്ണങ്ങളിൽ ഇവ കാണപ്പെടുന്നു. വന്യമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ പ്രധാനമായും കറുപ്പോ തവിട്ടോ നിറമുള്ള അക്സൊളോട്ടലുകളാണ് കാണപ്പെടുന്നതെങ്കിൽ, ലബോറട്ടറികളിലും അക്വേറിയങ്ങളിലും വളർത്തുന്നവയിൽ ഭൂരിഭാഗവും പിങ്ക് നിറത്തിലുള്ള ‘ആൽബിനോ’ അല്ലെങ്കിൽ ‘ലൂസിസ്റ്റിക്’ ഇനങ്ങളാണ്.

ടാക്സോണമിക്കൽ വർഗ്ഗീകരണമനുസരിച്ച്, കോർഡേറ്റ (Chordata) ഫൈലത്തിൽ, ആംഫിബിയ (Amphibia) ക്ലാസ്സിൽ, യുറോഡെല (Urodela) ഓർഡറിലാണ് അക്സൊളോട്ടലുകൾ ഉൾപ്പെടുന്നത്. സലാമാണ്ടറുകളുടെ ലോകത്ത് ഇവയ്ക്കുള്ള സ്ഥാനം വളരെ പ്രത്യേകത നിറഞ്ഞതാണ്.

സാധാരണ സലാമാണ്ടറുകൾ ശ്വാസകോശം വികസിപ്പിച്ച് കരയിൽ ജീവിക്കാൻ പ്രാപ്തമാകുമ്പോൾ, അക്സൊളോട്ടലുകൾ ലാർവ ഘട്ടത്തിലെ ശ്വസന അവയവങ്ങളും ശരീരഘടനയും നിലനിർത്തുന്നു. ശാസ്ത്രലോകത്ത് ജീവശാസ്ത്രപരമായ പഠനങ്ങൾക്കായി ഏറ്റവും കൂടുതൽ ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്ന ഒരു മോഡൽ ഓർഗാനിസം (Model organism) കൂടിയാണ് ഇവ.

അക്സൊളോട്ടലുകളുടെ ആകർഷകമായ രൂപഭംഗിക്കപ്പുറം, ശാസ്ത്രലോകത്തെ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആകർഷിക്കുന്നത് അവയുടെ അസാധാരണമായ അവയവ പുനരുജ്ജീവന ശേഷിയാണ് (Regenerative capacity). കണ്ണ്, ഹൃദയം, മസ്തിഷ്കം, നട്ടെല്ല്, കൈകാലുകൾ എന്നിവ നഷ്ടപ്പെട്ടാൽ പോലും യാതൊരു തടസ്സവുമില്ലാതെ പൂർണ്ണ പൂർവ്വസ്ഥിതിയിലാക്കാൻ ഇവയ്ക്ക് കഴിയും. വൈകല്യങ്ങളോ തടസ്സങ്ങളോ ഇല്ലാതെ തകരാറിലായ കോശങ്ങളെ വീണ്ടും പുനർനിർമ്മിക്കാനുള്ള ഈ കഴിവ് മനുഷ്യന്റെ മെഡിക്കൽ സയൻസിൽ ഒരു വലിയ വിപ്ലവത്തിന് വഴിവെച്ചേക്കാവുന്ന ഗവേഷണ മേഖലയാണ്.

സാംസ്കാരിക പശ്ചാത്തലവും അസെറ്റെക് ഐതിഹ്യവും

അക്സൊളോട്ടലിന്റെ ചരിത്രം മെക്സിക്കോയുടെ പ്രാചീന സംസ്കാരവുമായും അസ്ടെക് (Aztec) നാഗരികതയുമായും ആഴത്തിൽ ബന്ധപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. മെക്സിക്കോയിലെ പ പുരാതന തടാകപ്രദേശമായ ടെക്സ്കോക്കോ (Texcoco), സോചിമിൽകോ (Xochimilco) എന്നിവിടങ്ങളിലാണ് ഇവ ആദ്യമായി അധിവസിച്ചിരുന്നത്. അസ്ടെക് പുരാണങ്ങളിൽ, മരണത്തിന്റെയും മാറ്റത്തിന്റെയും ദൈവമായ ‘ക്സോളോട്ടൽ’ (Xolotl) എന്ന സങ്കൽപ്പത്തിൽ നിന്നാണ് ഈ ജീവിക്ക് ‘അക്സൊളോട്ടൽ’ എന്ന പേര് ലഭിച്ചത്.

ദേവന്മാരുടെ കോപത്തിൽ നിന്നും ബലി നൽകപ്പെടുന്നതിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാനായി ക്സോളോട്ടൽ ദൈവം വിവിധ രൂപങ്ങൾ സ്വീകരിക്കുകയും ഒടുവിൽ തടാകത്തിലെ അക്സൊളോട്ടൽ എന്ന ജീവിയായി മാറുകയും ചെയ്തു എന്നാണ് അസ്ടെക് ഐതിഹ്യം പറയുന്നത്.

അസ്ടെക് ജനതയ്ക്ക് അക്സൊളോട്ടൽ ഒരു ദിവ്യജീവി മാത്രമല്ലായിരുന്നു, മറിച്ച് അവരുടെ പ്രധാന ഭക്ഷണ സ്രോതസ്സ് കൂടിയായിരുന്നു. പ്രോട്ടീൻ സമ്പുഷ്ടമായ ഈ ജീവിയെ അവർ വിശിഷ്ട ഭക്ഷണമായി കരുതി പോഷിപ്പിച്ചു. പഴയകാല മെക്സിക്കോ നഗരത്തിന്റെ വികസനത്തിന് മുമ്പ്, തടാക ശൃംഖലകൾ വിപുലമായിരുന്ന കാലത്ത്, അക്സൊളോട്ടലുകൾ ആയിരക്കണക്കിന് എണ്ണത്തിൽ മെക്സിക്കൻ തടാകങ്ങളിൽ വിഹരിച്ചിരുന്നു.

നാടോടി വൈദ്യത്തിലും ഔഷധ നിർമ്മാണത്തിലും അക്സൊളോട്ടലുകളെ അസ്ടെക്കുകൾ വ്യാപകമായി ഉപയോഗിച്ചിരുന്നതായി ചരിത്രരേഖകൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നു.

പത്തൊൻപതാം നൂറ്റാണ്ടിലാണ് യൂറോപ്യൻ ശാസ്ത്രലോകം അക്സൊളോട്ടലുകളിൽ താല്പര്യം കാണിച്ചുതുടങ്ങുന്നത്. 1863-ൽ മെക്സിക്കോയിൽ നിന്ന് പാരീസിലെ നാച്ചുറൽ ഹിസ്റ്ററി മ്യൂസിയത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ഏതാനും അക്സൊളോട്ടലുകളാണ് പാശ്ചാത്യ ശാസ്ത്ര ലോകത്ത് വലിയ ഗവേഷണങ്ങൾക്ക് തുടക്കമിട്ടത്.

ലബോറട്ടറിയിൽ വളർത്തിയ ഈ ജീവികൾ പെട്ടെന്ന് തന്നെ മറ്റ് സലാമാണ്ടറുകളിൽ നിന്ന് വ്യത്യസ്തമായി മാതൃരൂപം മാറാതെ തന്നെ വംശവർദ്ധനവ് നടത്തുന്നത് കണ്ട് ഫ്രഞ്ച് ജീവശാസ്ത്രജ്ഞനായ അഗസ്റ്റെ ഡ്യൂമെറിൽ (Auguste Duméril) അത്ഭുതപ്പെട്ടു. ഇത് ജീവശാസ്ത്രത്തിലെ ഒരു പുതിയ അധ്യായത്തിന് തിരികൊളുത്തി.

യൂറോപ്പിലെത്തിയ അക്സൊളോട്ടലുകൾ അതിവേഗം ശാസ്ത്രജ്ഞരുടെ പ്രിയപ്പെട്ട പഠനവിഷയമായി മാറി. കോശവിഭജനം, ഭ്രൂണവളർച്ച, അവയവ പുനരുജ്ജീവനം എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള അന്വേഷണങ്ങളിൽ അക്സൊളോട്ടൽ പ്രധാന പങ്ക് വഹിച്ചു. അസ്ടെക് പുരാണങ്ങളിൽ നിന്ന് ആധുനിക സയൻസ് ലാബുകളിലേക്കുള്ള അക്സൊളോട്ടലിന്റെ യാത്ര, മാനവരാശിയുടെ ശാസ്ത്ര അന്വേഷണ ചരിത്രത്തിലെ സുപ്രധാനമായ ഒരു ഏടാണ്.

നിയോടോണി: യൗവനം നിലനിർത്തുന്ന പ്രകൃതി പ്രതിഭാസം

അക്സൊളോട്ടലിന്റെ ഏറ്റവും സവിശേഷമായ ജൈവിക സവിശേഷതയാണ് ‘നിയോടോണി’ (Neoteny) അല്ലെങ്കിൽ ‘പെഡോമോർഫോസിസ്’ (Paedomorphosis). ലൈംഗിക പക്വത കൈവരിച്ച ശേഷവും ഒരു ജീവി അതിന്റെ ലാർവ ഘട്ടത്തിലെ ശാരീരിക സവിശേഷതകൾ നിലനിർത്തുന്ന പ്രക്രിയയ്ക്കാണ് നിയോടോണി എന്ന് പറയുന്നത്.

മിക്ക ഉഭയജീവികളും രൂപമാറ്റത്തിന് (Metamorphosis) വിധേയമായി ശ്വാസകോശങ്ങളും കരയിൽ നടക്കാനുള്ള ശേഷിയും കൈവരിക്കുമ്പോൾ, അക്സൊളോട്ടലുകൾ തങ്ങളുടെ ജലജന്യ ലാർവ രൂപത്തിൽ തന്നെ ജീവിതകാലം മുഴുവൻ തുടരുകയും ആ അവസ്ഥയിൽ തന്നെ വംശവർദ്ധനവ് നടത്തുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഈ പ്രതിഭാസത്തിന് പിന്നിലെ ശാസ്ത്രീയ കാരണം അക്സൊളോട്ടലിന്റെ ഹോർമോൺ വ്യവസ്ഥയിലാണ് സ്ഥിതി ചെയ്യുന്നത്. സാധാരണ ഉഭയജീവികളിൽ രൂപമാറ്റത്തിന് സഹായിക്കുന്നത് തൈറോയിഡ് ഗ്രന്ഥി ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്ന ‘തൈറോക്സിൻ’ (Thyroxin) എന്ന ഹോർമോണാണ്. എന്നാൽ അക്സൊളോട്ടലുകളിൽ തൈറോയിഡ് ഉത്തേജക ഹോർമോണിന്റെ (TSH) കുറവ് മൂലം തൈറോയിഡ് ഗ്രന്ഥി തൈറോക്സിൻ ഉത്പാദിപ്പിക്കുന്നില്ല. ഇതിന്റെ ഫലമായി ഇവയുടെ ശരീരം സ്വാഭാവികമായ രൂപമാറ്റത്തിന് വിധേയമാകുന്നില്ല.

ലബോറട്ടറി പരീക്ഷണങ്ങളിൽ അക്സൊളോട്ടലുകൾക്ക് കൃത്രിമമായി തൈറോക്സിൻ നൽകിയാൽ, അവ ചെകിളകൾ നഷ്ടപ്പെട്ട് ശ്വാസകോശം വികസിപ്പിച്ച് സാധാരണ സലാമാണ്ടറുകളെപ്പോലെ കരയിൽ ജീവിക്കാൻ തക്കവിധം മാറുന്നത് കാണാൻ സാധിക്കും.

എന്നിരുന്നാലും, കൃത്രിമമായി രൂപമാറ്റം വരുത്തുന്നത് അക്സൊളോട്ടലുകളുടെ ആയുസ്സ് ഗണ്യമായി കുറയ്ക്കാൻ കാരണമാകുന്നു. പ്രകൃതിദത്തമായി അവ ലാർവ ഘട്ടത്തിൽ തുടരുമ്പോഴാണ് കൂടുതൽ ആരോഗ്യത്തോടെയും ദീർഘായുസ്സോടെയും ജീവിക്കുന്നത്. ഈ പെഡോമോർഫിക് അവസ്ഥ അവയ്ക്ക് തടാകങ്ങളിലെ തണുത്ത, പ്രാണികളും ചെറിയ മീനുകളും നിറഞ്ഞ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ജീവിക്കാൻ വലിയ പരിണാമപരമായ മേന്മ നൽകി. പരിണാമ പ്രക്രിയയിൽ തങ്ങളുടെ ആവാസവ്യവസ്ഥയോട് അനുയോജ്യമായ രീതിയിലാണ് ഇവ ഈ സവിശേഷത വികസിപ്പിച്ചെടുത്തത്.

നിയോടോണി എന്ന ഈ ശാസ്ത്രീയ പ്രതിഭാസം കോശങ്ങളുടെ പ്രായമാകൽ, ജീനുകളുടെ പ്രവർത്തനം, ഹോർമോൺ സിഗ്നലിംഗ് എന്നിവയെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങളിൽ വിപ്ലവകരമായ മുന്നേറ്റങ്ങൾക്ക് കാരണമായിട്ടുണ്ട്. വയോജന ശാസ്ത്രത്തിലും (Gerontology) വികസന ജീവശാസ്ത്രത്തിലും (Developmental biology) നിയോടോണി നൽകുന്ന വിവരങ്ങൾ വളരെ നിർണ്ണായകമാണ്.

അവയവ പുനരുജ്ജീവനത്തിന്റെ കോശതല ശാസ്ത്രം

അക്സൊളോട്ടലിനെ ശാസ്ത്രലോകത്തിന്റെ അത്ഭുതമാക്കുന്നത് അവയുടെ അവിശ്വസനീയമായ പുനരുജ്ജീവന ശേഷിയാണ്. സാധാരണ സസ്തനികളിലോ മനുഷ്യരിലോ ഒരു അവയവത്തിന് പരിക്കേറ്റാൽ തൽസ്ഥാനത്ത് സ്കാർ ടിഷ്യു (Scar tissue) അല്ലെങ്കിൽ വടുക്കൾ രൂപപ്പെട്ട് മുറിവ് ഉണങ്ങുകയാണ് ചെയ്യുന്നത്. എന്നാൽ അക്സൊളോട്ടലുകളിൽ മുറിവുണ്ടായാൽ സ്കാർ ടിഷ്യു രൂപപ്പെടുന്നതിന് പകരം അതേ അവയവം വീണ്ടും പൂർണ്ണവളർച്ച പ്രാപിക്കുന്നു. കൈകാലുകൾ, വാൽ, ആന്തരാവയവങ്ങളായ ഹൃദയം, മസ്തിഷ്കത്തിന്റെ ചില ഭാഗങ്ങൾ, നട്ടെല്ല് എന്നിവ മുറിച്ചുമാറ്റപ്പെട്ടാലും ആഴ്ചകൾക്കുള്ളിൽ അവ വീണ്ടും വികസിച്ചുവരുന്നു.

ഈ പ്രക്രിയ സംഭവിക്കുന്നത് ‘ഡീഡിഫറൻസിയേഷൻ’ (Dedifferentiation) എന്ന സങ്കീർണ്ണമായ കോശതല പ്രവർത്തനത്തിലൂടെയാണ്. ഒരു അവയവം നഷ്ടപ്പെടുമ്പോൾ, മുറിവിന്റെ ഉപരിതലത്തിലെ കോശങ്ങൾ പെട്ടെന്ന് മൂടപ്പെടുകയും, തുടർന്ന് അവിടെയുള്ള മുതിർന്ന കോശങ്ങൾ (ചർമ്മം, പേശി, അസ്ഥി കോശങ്ങൾ) തങ്ങളുടെ സവിശേഷമായ ധർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച് സ്റ്റെം കോശങ്ങൾക്ക് (Stem cells) സമാനമായ അവസ്ഥയിലേക്ക് തിരികെ പോകുകയും ചെയ്യുന്നു.

ഈ കോശങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തെ ‘ബ്ലാസ്റ്റീമ’ (Blastema) എന്ന് വിളിക്കുന്നു. ബ്ലാസ്റ്റീമ രൂപപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞാൽ, അത് അതിവേഗം വിഭജിക്കുകയും കൃത്യമായ സങ്കീർണ്ണതയോടെ പുതിയ അവയവമായി മാറുകയും ചെയ്യുന്നു.

അക്സൊളോട്ടലിന്റെ ഈ കഴിവ് കേവലം ഒരു പുതിയ ഭാഗം വളർത്തിയെടുക്കൽ മാത്രമല്ല, മറിച്ച് പഴയ അവയവത്തിന്റെ കൃത്യമായ അളവിലും നാഡീവ്യൂഹ ബന്ധങ്ങളോടും കൂടിയാണ് പുതിയ ഭാഗം ഉണ്ടാകുന്നത് എന്നതാണ്. മുറിക്കപ്പെട്ട കാലിന്റെ സ്ഥാനത്ത് പുതിയ കാൽ വളരുമ്പോൾ അതിന്റെ എല്ലുകൾ, പേശികൾ, രക്തക്കുഴലുകൾ, നാഡികൾ എന്നിവ കൃത്യമായ സ്ഥാനങ്ങളിൽ തന്നെ പുനഃസ്ഥാപിക്കപ്പെടുന്നു. പ്രായമേറിയ അക്സൊളോട്ടലുകളിൽ പോലും ഈ കഴിവ് മങ്ങുന്നില്ല എന്നത് ശാസ്ത്രജ്ഞരെ അത്ഭുതപ്പെടുത്തുന്നു.

ഈ പ്രക്രിയയിൽ അക്സൊളോട്ടലിന്റെ പ്രതിരോധ വ്യവസ്ഥയ്ക്ക് (Immune system) വലിയ പങ്കുണ്ട്. സാധാരണ ജീവികളിൽ വീക്കം (Inflammation) സ്കാർ ടിഷ്യു ഉണ്ടാക്കുമ്പോൾ, അക്സൊളോട്ടലിന്റെ മാക്രോഫേജുകൾ (Macrophages) വീക്കത്തെ നിയന്ത്രിക്കുകയും പുനരുജ്ജീവനത്തിന് അനുയോജ്യമായ അന്തരീക്ഷം ഒരുക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ഈ ജീവശാസ്ത്രപരമായ രഹസ്യം പൂർണ്ണമായി മനസ്സിലാക്കാൻ സാധിച്ചാൽ, മനുഷ്യരിൽ തകരാറിലായ അവയവങ്ങൾ പുനർജനിക്കാനും, നട്ടെല്ലിനേൽക്കുന്ന ക്ഷതങ്ങൾ ചികിത്സിക്കാനും പുതിയ വാതിലുകൾ തുറക്കപ്പെടും.

തദ്ദേശീയ ആവാസവ്യവസ്ഥയും വിനാശകരമായ ഭീഷണികളു

അക്സൊളോട്ടലുകളുടെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥ അത്യന്തം പരിമിതവും ഭീഷണി നേരിടുന്നതുമാണ്. മെക്സിക്കോ സിറ്റിക്ക് സമീപമുള്ള സോചിമിൽകോ (Xochimilco) തടാക ശൃംഖലയിലും അതിനോട് അനുബന്ധിച്ചുള്ള കനാലുകളിലും മാത്രമാണ് ഇവ വന്യമായി കാണപ്പെടുന്നത്. തണുത്ത, ചെളി നിറഞ്ഞ, ശുദ്ധജല കനാലുകളാണ് ഇവയുടെ സ്വാഭാവിക വീട്. ജലസസ്യങ്ങളാൽ സമ്പന്നമായ ഈ കനാലുകൾ അക്സൊളോട്ടലുകൾക്ക് ഇരപിടിക്കാനും മുട്ടയിടാനും അനുയോജ്യമായ അന്തരീക്ഷം ഒരുക്കിയിരുന്നു.

എന്നാൽ ഇന്ന്, വന്യജീവി അവസ്ഥയിൽ അക്സൊളോട്ടലുകൾ വംശനാശത്തിന്റെ വക്കിലാണ്. ഇന്റർനാഷണൽ യൂണിയൻ ഫോർ കൺസർവേഷൻ ഓഫ് നേച്ചർ (IUCN) ഇവയെ ‘തീവ്ര വംശനാശ ഭീഷണി നേരിടുന്ന ജീവികളുടെ’ (Critically Endangered) പട്ടികയിലാണ് ഉൾപ്പെടുത്തിയിരിക്കുന്നത്.

മെക്സിക്കോ സിറ്റിയുടെ അതിവേഗത്തിലുള്ള നഗരവൽക്കരണം, ജലമലിനീകരണം, തടാകങ്ങളുടെ നികത്തൽ എന്നിവയാണ് അക്സൊളോട്ടലുകളുടെ ആവാസവ്യവസ്ഥയെ തകർത്തത്. കനാലുകളിൽ രാസമാലിന്യങ്ങളും പ്ലാസ്റ്റിക്കും അടിഞ്ഞുകൂടുന്നത് ഇവയുടെ വംശവർദ്ധനവിനെ സാരമായി ബാധിച്ചു.

മറ്റൊരു പ്രധാന ഭീഷണി അധിനിവേശ മത്സ്യങ്ങളുടെ (Invasive fish species) സാന്നിധ്യമാണ്. 1970-കളിൽ പ്രാദേശിക മത്സ്യബന്ധന വികസനത്തിനായി സർക്കാർ തടാകങ്ങളിൽ നിക്ഷേപിച്ച തിലാപ്പിയ (Tilapia), ഏഷ്യൻ കാർപ്പ് (Asian Carp) എന്നീ മത്സ്യങ്ങൾ അക്സൊളോട്ടലുകളുടെ കുഞ്ഞുങ്ങളെയും മുട്ടകളെയും വൻതോതിൽ ഭക്ഷണമാക്കാൻ തുടങ്ങി. ഇത് സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥയിലെ അക്സൊളോട്ടലുകളുടെ എണ്ണം കുത്തനെ കുറച്ചു. ചില പഠനങ്ങൾ സൂചിപ്പിക്കുന്നത് വന്യമായ അവസ്ഥയിൽ ഏതാനും നൂറ് അക്സൊളോട്ടലുകൾ മാത്രമാണ് ഇന്ന് ശേഷിക്കുന്നത് എന്നാണ്.

വിരോധാഭാസമെന്നു പറയട്ടെ, ലോകമെമ്പാടുമുള്ള ലബോറട്ടറികളിലും വീടുകളിലെ അക്വേറിയങ്ങളിലും ലക്ഷക്കണക്കിന് അക്സൊളോട്ടലുകൾ വളർത്തപ്പെടുന്നുണ്ട്. എന്നാൽ വന്യമായ അന്തരീക്ഷത്തിൽ ഇവയുടെ സാന്നിധ്യം ഏതാണ്ട് ഇല്ലാതാകുന്ന അവസ്ഥയിലാണ്. വന്യ ഇനങ്ങളുടെ ജനിതക വൈവിധ്യം (Genetic diversity) നഷ്ടപ്പെടുന്നത് ഇവയുടെ നിലനിൽപ്പിന് തടസ്സമാകുന്നുണ്ട്.

പ്രാദേശിക സർക്കാരുകളും പരിസ്ഥിതി പ്രവർത്തകരും ചേർന്ന് സോചിമിൽകോ കനാലുകൾ പുനരുദ്ധരിക്കാനും, അക്സൊളോട്ടലുകൾക്ക് അനുയോജ്യമായ ‘ചിനാമ്പകൾ’ (Chinampas – കൃത്രിമ കൃഷി ദ്വീപുകൾക്കിടയിലെ കനാലുകൾ) സംരക്ഷിക്കാനും ശ്രമങ്ങൾ നടത്തിവരുന്നു.

വൈദ്യശാസ്ത്ര രംഗത്തെ ഗവേഷണങ്ങളും ഭാവി സാധ്യതകളും

അക്സൊളോട്ടൽ എന്നത് കേവലം ഒരു ജൈവ വിസ്മയം മാത്രമല്ല, മറിച്ച് മാനവരാശിയുടെ ഭാവി വൈദ്യശാസ്ത്ര പുരോഗതിയുടെ ഒരു വലിയ പ്രതീക്ഷ കൂടിയാണ്. 2018-ൽ ശാസ്ത്രജ്ഞർ അക്സൊളോട്ടലിന്റെ സമ്പൂർണ്ണ ജീനോം (Genome) മാപ്പ് ചെയ്യുന്നതിൽ വിജയിച്ചു.

മനുഷ്യ ജീനോമിനേക്കാൾ പത്തിരട്ടി വലിപ്പമുള്ളതാണ് അക്സൊളോട്ടലിന്റെ ജീനോം. ഏതാണ്ട് 32 ബില്യൺ ഡിഎൻഎ ബേസ് പെയറുകൾ (DNA Base pairs) അടങ്ങിയ ഈ ജനിതക ഘടന, ശാസ്ത്രലോകം ഇതുവരെ മാപ്പ് ചെയ്തതിൽ വച്ച് ഏറ്റവും വലിയ ജീനോമുകളിൽ ഒന്നാണ്. ഇത് അവയുടെ പുനരുജ്ജീവന ശേഷിയുടെ ജനിതക രഹസ്യങ്ങൾ അഴിച്ചെടുക്കാൻ സഹായകമായി.

റീജനറേറ്റീവ് മെഡിസിൻ (Regenerative Medicine) എന്ന വൈദ്യശാസ്ത്ര ശാഖയിലാണ് അക്സൊളോട്ടൽ പഠനങ്ങൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ സ്വാധീനം ചെലുത്തുന്നത്. അപകടങ്ങളിലോ രോഗങ്ങൾ മൂലമോ അവയവങ്ങൾ നഷ്ടപ്പെടുന്ന മനുഷ്യരിൽ, തകരാറിലായ ടിഷ്യൂകളെ പുനർജീവിപ്പിക്കാൻ അക്സൊളോട്ടലിലെ ജീനുകളെക്കുറിച്ചുള്ള പഠനങ്ങൾ സഹായിച്ചേക്കാം.

മനുഷ്യന്റെയും അക്സൊളോട്ടലിന്റെയും ഭൂരിഭാഗം ജീനുകളും സമാനമാണെന്നിരിക്കെ, എന്തുകൊണ്ട് മനുഷ്യർക്ക് വടുക്കൾ (Scarring) ഉണ്ടാകുന്നു, അക്സൊളോട്ടലുകൾക്ക് അത് ഉണ്ടാകുന്നില്ല എന്ന ചോദ്യത്തിനുള്ള ഉത്തരം കണ്ടെത്താനുള്ള തീവ്രമായ ഗവേഷണങ്ങൾ നടന്നുവരുന്നു.

കൂടാതെ, ക്യാൻസർ ഗവേഷണത്തിലും അക്സൊളോട്ടലുകൾ നിർണ്ണായക പങ്ക് വഹിക്കുന്നുണ്ട്. അക്സൊളോട്ടലുകൾക്ക് അർബുദ രോഗങ്ങൾ വരാനുള്ള സാധ്യത വളരെ കുറവാണ്. അഥവാ കോശങ്ങൾ അനിയന്ത്രിതമായി വിഭജിച്ച് ട്യൂമറുകൾ രൂപപ്പെട്ടാൽ പോലും, അവയെ സ്വയം നിയന്ത്രിക്കാനും സാധാരണ കോശങ്ങളാക്കി മാറ്റാനും അവയ്ക്ക് കഴിവുണ്ട്. കോശ വിഭജനത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്ന ഈ സവിശേഷ ശേഷി ക്യാൻസർ ചികിത്സയിൽ പുതിയ തത്ത്വങ്ങൾ വികസിപ്പിച്ചെടുക്കാൻ ഗവേഷകരെ സഹായിക്കുന്നു.

മസ്തിഷ്ക ആഘാതങ്ങൾ, പാർക്കിൻസൺസ്, അൽഷിമേഴ്‌സ് തുടങ്ങിയ നാഡീവ്യൂഹ രോഗങ്ങൾ എന്നിവയ്ക്കുള്ള ചികിത്സാ രീതികൾ കണ്ടെത്തുന്നതിനും അക്സൊളോട്ടലിന്റെ സുഷുമ്നാ നാഡിയുടെയും (Spinal cord) മസ്തിഷ്ക കോശങ്ങളുടെയും പുനരുജ്ജീവന പഠനങ്ങൾ വഴികാട്ടിയാകുന്നു. പ്രകൃതി ഒളിപ്പിച്ചുവെച്ചിരിക്കുന്ന ഈ ജീവശാസ്ത്ര രഹസ്യങ്ങൾ മനുഷ്യന്റെ ആരോഗ്യരംഗത്ത് വിപ്ലവകരമായ മാറ്റങ്ങൾ സൃഷ്ടിക്കാൻ പ്രാപ്തമാണ്.

പ്രകൃതിയുടെ അത്ഭുതപാഠം

അക്സൊളോട്ടൽ എന്നത് പ്രകൃതിയുടെ വിസ്മയകരമായ സങ്കീർണ്ണതയുടെയും സൌന്ദര്യത്തിന്റെയും തെളിവാണ്. യൗവനം വെടിയാത്ത ശാരീരിക അവസ്ഥയും, നഷ്ടപ്പെട്ട ഏതൊരു അവയവവും വീണ്ടും വളർത്തിയെടുക്കാനുള്ള കഴിവുമാണ് ഈ കൊച്ചു ജീവിയെ ലോകത്തിലെ ഏറ്റവും സവിശേഷമായ ജന്തു വർഗ്ഗങ്ങളിൽ ഒന്നാക്കി മാറ്റുന്നത്. ജീവശാസ്ത്രത്തിന്റെയും വൈദ്യശാസ്ത്രത്തിന്റെയും ഭാവിക്ക് അക്സൊളോട്ടലുകൾ നൽകുന്ന സംഭാവനകൾ വിലമതിക്കാനാവാത്തതാണ്.

എന്നിരുന്നാലും, ആധുനിക മനുഷ്യന്റെ അവിവേകപൂർണ്ണമായ പ്രവർത്തനങ്ങൾ കാരണം ഈ ജീവിവർഗ്ഗം സ്വാഭാവിക അന്തരീക്ഷത്തിൽ വംശനാശഭീഷണി നേരിടുന്നു എന്നത് സങ്കടകരമായ യാഥാർത്ഥ്യമാണ്. തടാകങ്ങളുടെ മലിനീകരണവും നഗരവൽക്കരണവും തടഞ്ഞ് അവയുടെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥയായ സോചിമിൽകോയെ സംരക്ഷിക്കേണ്ടത് പരിസ്ഥിതിയുടെ സമതുലിതാവസ്ഥയ്ക്കും ശാസ്ത്ര ലോകത്തിനും ഒരുപോലെ ആവശ്യമാണ്.

അക്സൊളോട്ടലുകളുടെ വംശനാശം കേവലം ഒരു ജീവിയുടെ നഷ്ടമല്ല, മറിച്ച് മാനവരാശിക്ക് ലഭിക്കുമായിരുന്ന അനേകം ശാസ്ത്രീയ അറിവുകളുടെ വാതിൽ കൊട്ടിയടയ്ക്കൽ കൂടിയായിരിക്കും.

അക്സൊളോട്ടലുകളെ സംരക്ഷിക്കുന്നതിലൂടെ നമ്മൾ ഒരു അപൂർവ്വ ജീവിയെ മാത്രമല്ല രക്ഷിക്കുന്നത്, മറിച്ച് മനുഷ്യന്റെ രോഗശാന്തിക്കും മെഡിക്കൽ പുരോഗതിക്കും ആധാരമായ ഒരു വലിയ നിധിയെ കൂടിയാണ്. പ്രകൃതിയും ശാസ്ത്രവും തമ്മിലുള്ള അഭേദ്യമായ ബന്ധത്തിന്റെ പ്രതീകമായ അക്സൊളോട്ടലുകൾ, വരുംതലമുറകൾക്കായി ഭൂമിയിൽ സുരക്ഷിതമായി നിലനിൽക്കേണ്ടതുണ്ട്.

അറിവ് പരിശോധിക്കാം (Test Your Knowledge)

1. അക്സൊളോട്ടലുകളുടെ സ്വാഭാവിക ആവാസവ്യവസ്ഥ പ്രധാനമായും കേന്ദ്രീകരിച്ചിരിക്കുന്നത് എവിടെയാണ്?

ഉത്തരം കാണുക (Show Answer)

മെക്സിക്കോയിലെ സോചിമിൽകോ (Xochimilco) തടാക ശൃംഖലയിലും കനാലുകളിലും.

2. അക്സൊളോട്ടലുകൾ ലാർവ ഘട്ടത്തിലുള്ള ശാരീരിക സവിശേഷതകൾ മുതിർന്ന ശേഷവും നിലനിർത്തുന്ന ജൈവപ്രതിഭാസത്തിന്റെ പേരെന്താണ്?

ഉത്തരം കാണുക (Show Answer)

നിയോടോണി (Neoteny) അല്ലെങ്കിൽ പെഡോമോർഫോസിസ് (Paedomorphosis).

3. അക്സൊളോട്ടലുകളിൽ അവയവങ്ങൾ പുനർജനിക്കുമ്പോൾ മുറിവിന്റെ ഭാഗത്ത് രൂപപ്പെടുന്ന സ്റ്റെം കോശങ്ങളുടെ കൂട്ടത്തെ എന്താണ് വിളിക്കുന്നത്?

ഉത്തരം കാണുക (Show Answer)

ബ്ലാസ്റ്റീമ (Blastema).