നിശ്ശബ്ദ ചിത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് 4Kയിലേക്ക്: മലയാള സിനിമ മാറിയ വഴികൾ
നിശ്ശബ്ദ ചിത്രങ്ങളിൽ നിന്ന് 4Kയിലേക്ക്: മലയാള സിനിമ മാറിയ വഴികൾ
ചലച്ചിത്രം എന്നത് വെറുമൊരു വിനോദോപാധി മാത്രമല്ല; മറിച്ച് ഭൗതികശാസ്ത്രം, ഒപ്റ്റിക്‌സ്, രസതന്ത്രം, ഇലക്ട്രോണിക്സ്, സാഹിത്യം എന്നിവ ഒത്തുചേരുന്ന സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു സാങ്കേതിക കലാരൂപമാണ്. മനുഷ്യന്റെ കണ്ണിന്റെ റെറ്റിനയിൽ ഒരു ചിത്രം പതിഞ്ഞുകഴിഞ്ഞാൽ, അത് അപ്രത്യക്ഷമായ ശേഷവും സെക്കൻഡിന്റെ പതിനാറിലൊന്ന് (1/16) സമയം ആ ബിംബം കണ്ണിൽ തങ്ങിനിൽക്കും. ‘പെർസിസ്റ്റൻസ് ഓഫ് വിഷൻ’ (Persistence of Vision അല്ലെങ്കിൽ നേത്രസ്ഥിരത) എന്ന ഈ പ്രതിഭാസവും, തുടർച്ചയായി മാറുന്ന ചിത്രങ്ങളെ ഒരൊറ്റ ചലനമായി മസ്തിഷ്കം വ്യാഖ്യാനിക്കുന്ന ‘സ്റ്റ്രോബോസ്കോപ്പിക് ഇഫക്റ്റും’ (Stroboscopic Effect) ആണ് സിനിമ എന്ന മാധ്യമത്തിന്റെ അടിസ്ഥാനം. സെക്കൻഡിൽ 24 ഫ്രെയിമുകൾ എന്ന വേഗതയിൽ നിശ്ചലചിത്രങ്ങൾ പ്രൊജക്റ്റ് ചെയ്യപ്പെടുമ്പോൾ അവ നിരന്തരമായ ചലനമായി നമ്മുടെ തലച്ചോർ തിരിച്ചറിയുന്നു.
ആഗോള സിനിമയുടെ ചരിത്രത്തിൽ, വളരെ പരിമിതമായ സാമ്പത്തിക വിഭവങ്ങൾ ഉപയോഗിച്ച് ലോകനിലവാരത്തിലുള്ള ദൃശ്യാനുഭവങ്ങളും ആഖ്യാനസൗന്ദര്യവും നിർമ്മിച്ചെടുത്ത ചരിത്രമാണ് മലയാള സിനിമയ്ക്കുള്ളത് (Malayalam Movies). ഹോളിവുഡോ മറ്റ് വലിയ ഇന്ത്യൻ സിനിമാ വ്യവസായങ്ങളോ വലിയ ബജറ്റുകളെ ആശ്രയിച്ചപ്പോൾ, സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ശാസ്ത്രീയമായ ഉപയോഗവും ശക്തമായ തിരക്കഥയും സാമൂഹിക യാഥാർത്ഥ്യങ്ങളോടുള്ള പ്രതിബദ്ധതയുമാണ് മലയാള സിനിമയെ ലോക സിനിമാ ഭൂപടത്തിൽ അടയാളപ്പെടുത്തിയത്.
നിശ്ശബ്ദതയുടെ കറുപ്പുവെളുപ്പ് ഫ്രെയിമുകളിൽ നിന്ന് ആരംഭിച്ച്, അനലോഗ് ശബ്ദട്രാക്കുകളിലൂടെയും കളർ സെല്ലുലോയ്ഡുകളിലൂടെയും കടന്ന്, ഇന്നത്തെ ആധുനിക 4K ഡിജിറ്റൽ സെൻസറുകളിലും ഡോൾബി അറ്റ്മോസ് ത്രിമാന ശബ്ദ സാങ്കേതികവിദ്യയിലും എത്തിനിൽക്കുന്ന മലയാള ചലച്ചിത്ര ചരിത്രം ശാസ്ത്രത്തിന്റെയും സർഗ്ഗാത്മകതയുടെയും വിസ്മയകരമായ ഒരു പരിണാമഗാഥയാണ്.
നിശ്ശബ്ദ യുഗവും ആദ്യ ചുവടുവെപ്പുകളും: ജെ.സി. ഡാനിയേലിന്റെ പോരാട്ടം
1928-ൽ ജെ.സി. ഡാനിയേൽ സംവിധാനം ചെയ്ത ‘വിഗതകുമാരൻ‘ എന്ന നിശ്ശബ്ദ ചിത്രത്തിലൂടെയാണ് മലയാള സിനിമയുടെ ചരിത്രം ആരംഭിക്കുന്നത്. ഭൗതികശാസ്ത്രത്തിലും ഫോട്ടോഗ്രാഫിയിലും അഗാധമായ താത്പര്യമുണ്ടായിരുന്ന ഡാനിയേൽ, അന്നത്തെ മദ്രാസിലും ബോംബെയിലുമുള്ള സ്റ്റുഡിയോകൾ സന്ദർശിച്ചാണ് ക്യാമറയുടെ പ്രവർത്തന തത്വങ്ങളും ഫിലിം ഡെവലപ്‌മെന്റ് രീതികളും സ്വായത്തമാക്കിയത്. അന്നത്തെക്കാലത്ത് കൈകൊണ്ട് കറക്കി പ്രവർത്തിപ്പിക്കുന്ന (Hand-cranked) മെക്കാനിക്കൽ ക്യാമറകളാണ് ഉപയോഗിച്ചിരുന്നത്. ഇതിൽ ഷട്ടർ സ്പീഡ് ഓപ്പറേറ്ററുടെ കൈവേഗതയെ ആശ്രയിച്ചിരുന്നതിനാൽ ദൃശ്യങ്ങളുടെ വേഗതയിൽ സൂക്ഷ്മമായ വ്യതിയാനങ്ങൾ സാധാരണമായിരുന്നു.
തിരുവനന്തപുരത്ത് സ്ഥാപിച്ച ‘ദി ട്രാവൻകൂർ നാഷണൽ പിക്ചേഴ്സ്’ എന്ന സ്റ്റുഡിയോയിലായിരുന്നു വിഗതകുമാരന്റെ ചിത്രീകരണം. അക്കാലത്ത് കൃത്രിമ ലൈറ്റിംഗ് സംവിധാനങ്ങൾ ലഭ്യമല്ലാതിരുന്നതിനാൽ, പ്രകൃതിദത്തമായ സൂര്യപ്രകാശത്തെ തുണി വിരിച്ച പ്രതിഫലന പ്രതലങ്ങളിലൂടെ (Diffusers and Reflectors) തിരിച്ചുവിട്ടാണ് ഇൻഡോർ ഷോട്ടുകൾ പകർത്തിയത്. സിൽവർ ഹാലൈഡ് ക്രിസ്റ്റലുകൾ പൂശിയ സെല്ലുലോസ് നൈട്രേറ്റ് ഫിലിം ബേസുകളിലാണ് ദൃശ്യങ്ങൾ രേഖപ്പെടുത്തിയിരുന്നത്. ഈ ഫിലിമുകൾ അത്യധികം തീപിടിത്ത സാധ്യതയുള്ളവയായിരുന്നു.
വിഗതകുമാരനിൽ അന്നത്തെ സാമൂഹിക അനാചാരങ്ങളെ വെല്ലുവിളിച്ച് പി.കെ. റോസി എന്ന ദളിത് സ്ത്രീ നായികയായി അഭിനയിച്ചതിന്റെ പേരിൽ വലിയ യാഥാസ്ഥിതിക പ്രക്ഷോഭങ്ങൾ ഉണ്ടായി. ചിത്രത്തിന്റെ പ്രിന്റുകൾ തീയിട്ടു നശിപ്പിക്കപ്പെടുകയും ഡാനിയേൽ സാമ്പത്തികമായി തകരുകയും ചെയ്തു. എങ്കിലും, സാങ്കേതികമായി മലയാളത്തിൽ ആദ്യമായി ചലച്ചിത്ര ബിംബങ്ങൾ പതിഞ്ഞ ചരിത്രപരമായ നാഴികക്കല്ലായി വിഗതകുമാരൻ മാറി.
ശബ്ദത്തിന്റെ ആഗമനം: ‘ബാലൻ’ മുതൽ സ്റ്റുഡിയോ വിപ്ലവം വരെ
1938-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘ബാലൻ’ ആണ് മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ ശബ്ദചിത്രം (Talkie). എസ്. നൊട്ടാണിയുടെ സംവിധാനത്തിൽ സേലം മോഡേൺ തിയേറ്റേഴ്സിലാണ് ഈ ചിത്രം നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. നിശ്ശബ്ദ സിനിമയിൽ നിന്ന് ശബ്ദ സിനിമയിലേക്കുള്ള മാറ്റം കേവലം ഒരു കലാരൂപത്തിന്റെ മാറ്റമായിരുന്നില്ല, മറിച്ച് സങ്കീർണ്ണമായ ഒരു അക്കോസ്റ്റിക്-ഒപ്റ്റിക്കൽ എൻജിനീയറിങ് വിപ്ലവമായിരുന്നു. ‘സൗണ്ട്-ഓൺ-ഫിലിം’ (Sound-on-film) എന്ന സാങ്കേതികവിദ്യയാണ് ഇതിനായി ഉപയോഗിച്ചത്.
ഈ പ്രക്രിയയിൽ, മൈക്രോഫോൺ പിടിച്ചെടുക്കുന്ന ശബ്ദതരംഗങ്ങളെ വൈദ്യുത സിഗ്നലുകളാക്കി മാറ്റി, ഒരു ലൈറ്റ് വാൽവ് (Light valve) വഴി ഫിലിം നെഗറ്റീവിന്റെ ഒരു വശത്ത് ഒപ്റ്റിക്കൽ ട്രാക്കായി (Variable density or Variable area track) പ്രകാശരൂപത്തിൽ ആലേഖനം ചെയ്യുന്നു. തിയേറ്ററിലെ പ്രൊജക്ടറിൽ ഈ ഫിലിം ഓടുമ്പോൾ, ഒരു എക്സിറ്റർ ലാമ്പിൽ നിന്നുള്ള പ്രകാശം ഈ സൗണ്ട് ട്രാക്കിലൂടെ കടന്നുപോയി ഒരു ഫോട്ടോ ഇലക്ട്രിക് സെല്ലിൽ പതിക്കുകയും അത് വീണ്ടും വൈദ്യുത തരംഗങ്ങളായും തുടർന്ന് ലൗഡ്സ്പീക്കറിലൂടെ ശബ്ദമായും മാറുന്നു. ബാലനിലെ ‘തോറ്റേൻ ഞാൻ വിധിവശാൽ’ എന്ന ഗാനം മലയാളികൾ വെള്ളിത്തിരയിൽ നിന്ന് ആദ്യമായി കേട്ട ശബ്ദാനുഭവമായി മാറി.
തുടർന്ന് കേരളത്തിൽ സ്വന്തമായി സിനിമകൾ നിർമ്മിക്കാനുള്ള അടിസ്ഥാന സൗകര്യങ്ങൾ ഉയർന്നുവന്നു:
- ഉദയാ സ്റ്റുഡിയോ (1947): ആലപ്പുഴയിൽ കുഞ്ചാക്കോയും കെ.വി. കോശിയും ചേർന്ന് സ്ഥാപിച്ച ഉദയാ, കേരളത്തിലെ ആദ്യത്തെ ചലച്ചിത്ര നിർമ്മാണ സ്റ്റുഡിയോ ആയിരുന്നു. വലിയ സൗണ്ട് സ്റ്റേജുകളും ആർക്ക് ലാമ്പുകളും സ്വന്തമായി പ്രൊസസിംഗ് ലാബുകളും ഉദയായിലൂടെ കേരളത്തിൽ എത്തി.
- മെറിലാൻഡ് സ്റ്റുഡിയോ (1951): തിരുവനന്തപുരത്തെ നേമത്ത് പി. സുബ്രഹ്മണ്യം സ്ഥാപിച്ച മെറിലാൻഡ്, തിരുവിതാംകൂറിന്റെ ചലച്ചിത്ര തലസ്ഥാനമായി മാറി. ഭക്തിസാന്ദ്രമായ സിനിമകളും പൗരാണിക ആഖ്യാനങ്ങളും വലിയ സെറ്റുകളിൽ നിർമ്മിക്കാൻ മെറിലാൻഡിന് സാധിച്ചു.
സാഹിത്യവും റിയലിസവും: മലയാള ആഖ്യാനകലയുടെ അടിത്തറ
1950-കളുടെ മധ്യത്തോടെ മലയാള സിനിമ സ്റ്റുഡിയോകളുടെ കൃത്രിമ പശ്ചാത്തലങ്ങളിൽ നിന്നും നാടകീയമായ സംഭാഷണങ്ങളിൽ നിന്നും മോചനം നേടിത്തുടങ്ങി. തകഴി ശിവശങ്കരപ്പിള്ള, വൈക്കം മുഹമ്മദ് ബഷീർ, എം.ടി. വാസുദേവൻ നായർ, ഉറൂബ് തുടങ്ങിയ മലയാളത്തിലെ പ്രമുഖ എഴുത്തുകാരുടെ കൃതികൾ സിനിമകളായി രൂപാന്തരപ്പെട്ടു. ഇറ്റാലിയൻ നിയോ-റിയലിസത്തിന്റെ സ്വാധീനം മലയാള ചലച്ചിത്രങ്ങളിൽ വ്യക്തമായി പ്രതിഫലിക്കാൻ തുടങ്ങി.
1954-ൽ പി. ഭാസ്കരനും രാമു കാര്യാട്ടും ചേർന്ന് സംവിധാനം ചെയ്ത ‘നീലക്കുയിൽ’ ഈ മാറ്റത്തിന്റെ വിളംബരമായിരുന്നു. സാധാരണക്കാരായ ഗ്രാമീണ മനുഷ്യരുടെ ജീവിതം, ജാതി വ്യവസ്ഥയുടെ ക്രൂരതകൾ എന്നിവ റിയലിസ്റ്റിക് ആയി അവതരിപ്പിച്ച നീലക്കുയിൽ, കേന്ദ്ര സർക്കാരിന്റെ രജതകമലം (President’s Silver Medal) നേടുന്ന ആദ്യ മലയാള ചിത്രമായി. ഔട്ട്ഡോർ ലൊക്കേഷനുകളിൽ പോയി യഥാർത്ഥ പ്രകൃതിയിൽ ക്യാമറ വെക്കുന്ന ശൈലിക്ക് നീലക്കുയിൽ തുടക്കമിട്ടു.
1965-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘ചെമ്മീൻ’ ആഗോളതലത്തിൽ തന്നെ ശ്രദ്ധിക്കപ്പെട്ട സാങ്കേതിക വിസ്മയമായിരുന്നു. മാർക്കസ് ബാർട്‌ലി (Marcus Bartley) എന്ന ഛായാഗ്രാഹകൻ അറബിക്കടലിന്റെ സൗന്ദര്യവും രൗദ്രതയും ഈസ്റ്റ്മാൻ കളറിലേക്ക് പകർത്തിയത് അന്നത്തെ അന്താരാഷ്ട്ര നിലവാരത്തിലായിരുന്നു. ഋഷികേശ് മുഖർജിയുടെ എഡിറ്റിംഗും സലിൽ ചൗധരിയുടെ സംഗീതവും ചേർന്ന ചെമ്മീൻ, മികച്ച ചിത്രത്തിനുള്ള രാഷ്ട്രപതിയുടെ സുവർണ്ണകമലം (National Film Award for Best Feature Film) കേരളത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവന്ന ആദ്യ ചിത്രമായി മാറി. സാഹിത്യകൃതികളുടെ സത്യസന്ധമായ ദൃശ്യാവിഷ്കാരം എന്ന സവിശേഷ ശൈലി മലയാള സിനിമയുടെ മുഖമുദ്രയായി മാറി.
വർണ്ണങ്ങളുടെ വിപ്ലവം: ബ്ലാക്ക് & വൈറ്റിൽ നിന്ന് കളറിലേക്ക്
ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് ഫിലിമുകളിൽ സിൽവർ ഹാലൈഡ് ക്രിസ്റ്റലുകൾ വെളിച്ചത്തിന്റെ അളവിനനുസരിച്ച് കറുപ്പും വെളുപ്പുമായി മാറുമ്പോൾ, കളർ ഫിലിം സാങ്കേതികവിദ്യ അതിസങ്കീർണ്ണമായ ഒരു രാസപ്രക്രിയയാണ്. മൂന്ന് പ്രധാന നിറങ്ങളായ ചുവപ്പ്, പച്ച, നീല (RGB) എന്നിവയെ വെവ്വേറെ പിടിച്ചെടുക്കാൻ ശേഷിയുള്ള മൂന്ന് ഫോട്ടോസെൻസിറ്റീവ് എമൽഷൻ പാളികൾ ചേർത്താണ് കളർ നെഗറ്റീവുകൾ നിർമ്മിക്കുന്നത്. വികസന പ്രക്രിയയിൽ (Development process) ഓരോ പാളിയിലും അതത് വർണ്ണങ്ങളുടെ കോംപ്ലിമെന്ററി ഡൈകൾ (Cyan, Magenta, Yellow) രൂപപ്പെടുന്നു.
1961-ൽ ടി.ആർ. സുന്ദരം സംവിധാനം ചെയ്ത ‘കണ്ടംവെച്ച കോട്ട്’ ആണ് മലയാളത്തിലെ ആദ്യത്തെ സമ്പൂർണ്ണ കളർ ചിത്രം. ഇത് ഗേവാകളർ (Gevacolor) സാങ്കേതികവിദ്യയിലാണ് ചിത്രീകരിച്ചത്. എങ്കിലും 1970-കളുടെ പകുതി വരെ നിർമ്മാണച്ചെലവ് കുറയ്ക്കുന്നതിനായി ബ്ലാക്ക് ആൻഡ് വൈറ്റ് സിനിമകളാണ് മലയാളത്തിൽ ഭൂരിഭാഗവും നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. 1970-കളുടെ അവസാനത്തോടെ ഈസ്റ്റ്മാൻ കളർ ഫിലിം സ്റ്റോക്കുകൾ വ്യാപകമായതോടെയാണ് മലയാള സിനിമ പൂർണ്ണമായും വർണ്ണാഭമായത്.
1982-ൽ ഇന്ത്യയിലെയും ഏഷ്യയിലെയും തന്നെ ആദ്യത്തെ തദ്ദേശീയ 70mm ചിത്രമായ ‘പടയോട്ടം’ മലയാളത്തിലാണ് നിർമ്മിക്കപ്പെട്ടത്. സാധാരണ 35mm ഫിലിമിനേക്കാൾ ഇരട്ടി വിസ്തൃതിയുള്ള 70mm ഫിലിമിൽ ദൃശ്യങ്ങൾ പകർത്തിയപ്പോൾ, അസാധാരണമായ വ്യക്തതയും ഡെപ്തും വെള്ളിത്തിരയിൽ ദൃശ്യമായി. ജിജോ പുന്നൂസ് സംവിധാനം ചെയ്ത ഈ ചിത്രം നവോദയ അപ്പച്ചനാണ് നിർമ്മിച്ചത്. തുടർന്ന് 1984-ൽ ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ 3D ചിത്രമായ ‘മൈ ഡിയർ കുട്ടിച്ചാത്തൻ’ നിർമ്മിച്ച് മലയാള സിനിമ ഇന്ത്യൻ സാങ്കേതിക ചരിത്രത്തിൽ വിപ്ലവം സൃഷ്ടിച്ചു. സ്റ്റീരിയോസ്കോപ്പിക് ക്യാമറ റിഗ്ഗുകൾ ഉപയോഗിച്ച് രണ്ട് ലെൻസുകളിലൂടെ ഒരേസമയം ദൃശ്യങ്ങൾ പകർത്തി, പോളറൈസ്ഡ് ഗ്ലാസുകളിലൂടെ പ്രേക്ഷകന് ത്രിമാന ദൃശ്യാനുഭവം നൽകിയ ഈ സാങ്കേതികവിദ്യ അക്കാലത്ത് അന്താരാഷ്ട്ര തലത്തിൽ പോലും വലിയ അത്ഭുതമായിരുന്നു.
ശബ്ദസാങ്കേതികവിദ്യയുടെ വികാസം: ലൈവ് സൗണ്ട് മുതൽ ഡോൾബി അറ്റ്മോസ് വരെ
ചലച്ചിത്രങ്ങളിൽ ദൃശ്യത്തോളം തന്നെ പ്രാധാന്യമുള്ള ഒന്നാണ് ശബ്ദത്തിന്റെ സ്പേഷ്യൽ ഡൈനാമിക്സ് (Spatial Dynamics). ആദ്യകാലങ്ങളിൽ സെറ്റുകളിൽ വെച്ചുതന്നെ റെക്കോർഡ് ചെയ്തിരുന്ന ഒപ്റ്റിക്കൽ ശബ്ദത്തിൽ പശ്ചാത്തല ശബ്ദങ്ങളും സംഭാഷണങ്ങളും വേർതിരിക്കാൻ സാധിച്ചിരുന്നില്ല. ഇത് പരിഹരിക്കാനാണ് മാഗ്നറ്റിക് ടേപ്പ് റെക്കോർഡറുകളും പിന്നീട് സ്റ്റുഡിയോകളിൽ വെച്ച് സംഭാഷണങ്ങൾ വീണ്ടും ഡബ്ബ് ചെയ്യുന്ന (ADR – Automated Dialogue Replacement) രീതിയും നിലവിൽ വന്നത്. പി. പത്മരാജൻ, ജി. അരവിന്ദൻ, കെ.ജി. ജോർജ്ജ് തുടങ്ങിയ സംവിധായകർ അന്തരീക്ഷ ശബ്ദങ്ങൾക്ക് (Ambient sounds) വലിയ പ്രാധാന്യം നൽകി.
ശബ്ദ സാങ്കേതികവിദ്യയുടെ ഘട്ടങ്ങൾ മലയാളത്തിൽ ഇങ്ങനെ സംഗ്രഹിക്കാം:
- മോണോഫോണിക് യുഗം: സിംഗിൾ ഓഡിയോ ചാനലിലൂടെ തിയേറ്ററിലെ ഒരൊറ്റ സ്പീക്കറിലേക്ക് ശബ്ദം നൽകിയിരുന്ന കാലഘട്ടം.
- സ്റ്റീരിയോഫോണിക് സൗണ്ട്: ഇടത്, വലത് ചാനലുകളിലൂടെ ശബ്ദത്തിന് ദിശാബോധം (Directionality) നൽകിയ സാങ്കേതികവിദ്യ.
- ഡിജിറ്റൽ സറൗണ്ട് സൗണ്ട് (DTS & Dolby Digital): 1990-കളുടെ അവസാനത്തോടെ 5.1 ചാനൽ ശബ്ദസംവിധാനം മലയാള സിനിമകളിൽ വ്യാപകമായി. ശബ്ദങ്ങൾ ചുറ്റിലും നിന്ന് കേൾക്കുന്ന അനുഭവം ഇത് നൽകി.
- ഡോൾബി അറ്റ്മോസ് (Dolby Atmos) & സിങ്ക് സൗണ്ട്: ശബ്ദത്തെ ചാനലുകൾക്ക് പകരമായി ‘ഓഡിയോ ഒബ്ജക്റ്റുകൾ’ (Audio objects) ആയി കണ്ട് തിയേറ്ററിന്റെ മുകളിലിരിക്കുന്ന സ്പീക്കറുകൾ ഉൾപ്പെടെ 360 ഡിഗ്രിയിൽ വിന്യസിക്കുന്ന അറ്റ്മോസ് സാങ്കേതികവിദ്യ ഇന്ന് മലയാളത്തിൽ സർവ്വസാധാരണമാണ്. കൂടാതെ, റസൂൽ പൂക്കുട്ടി, രാജീവ് രവി തുടങ്ങിയ സാങ്കേതിക വിദഗ്ദ്ധരിലൂടെ ഷൂട്ടിംഗ് ലൊക്കേഷനിലെ യഥാർത്ഥ ശബ്ദം അതീവ കൃത്യതയോടെ റെക്കോർഡ് ചെയ്യുന്ന ‘സിങ്ക് സൗണ്ട്’ (Sync Sound) മലയാള സിനിമയിൽ ആധികാരികതയുടെ പുതിയ വാതായനങ്ങൾ തുറന്നു.
ക്യാമറ ലെൻസുകളും ഛായാഗ്രഹണത്തിലെ സ്വാഭാവിക വെളിച്ചവും
മലയാള സിനിമയുടെ visual grammar എപ്പോഴും ആഗോള സിനിമാ പഠനങ്ങളിൽ ചർച്ച ചെയ്യപ്പെടുന്ന ഒന്നാണ്. വൻകിട സിനിമകളിൽ കൃത്രിമ വെളിച്ചത്തിന്റെ അതിപ്രസരം കണ്ടപ്പോൾ, കേരളത്തിലെ പ്രകൃതിദത്തമായ വെളിച്ചത്തെയും (Available Light) നിഴലുകളെയും ഏറ്റവും ശാസ്ത്രീയമായി ഉപയോഗിച്ച ഛായാഗ്രാഹകരുടെ ഒരു നിര മലയാളത്തിലുണ്ടായി. മങ്കട രവിവർമ്മ, എ. വിൻസെന്റ്, വേണു, പി.സി. ശ്രീറാം, സന്തോഷ് ശിവൻ, രാജീവ് രവി എന്നിവർ ഇതിൽ പ്രമുഖരാണ്.
ക്യാമറ ലെൻസുകളുടെ ഫോക്കൽ ലെങ്ത് (Focal length), അപ്പർച്ചർ (Aperture), ഡെപ്ത് ഓഫ് ഫീൽഡ് (Depth of Field) എന്നിവയെ കഥാപാത്രങ്ങളുടെ മാനസികാവസ്ഥയുമായി ബന്ധിപ്പിക്കാൻ മലയാള സിനിമാട്ടോഗ്രാഫർമാർക്ക് കഴിഞ്ഞു:
- വൈഡ് ആംഗിൾ ലെൻസുകൾ: പ്രകൃതിയുടെ വിശാലതയും മനുഷ്യന്റെ നിസ്സാരതയും കാണിക്കാൻ (ഉദാഹരണത്തിന് അരവിന്ദന്റെ ചിത്രങ്ങളിൽ).
- ടെലിഫോട്ടോ ലെൻസുകൾ: പശ്ചാത്തലത്തെ ബ്ലർ ചെയ്ത് കഥാപാത്രത്തിന്റെ ആന്തരിക സംഘർഷങ്ങളിലേക്ക് പ്രേക്ഷകന്റെ ശ്രദ്ധ കേന്ദ്രീകരിക്കാൻ.
- സ്റ്റെഡികാം (Steadicam) & ജിംബലുകൾ (Gimbals): ക്യാമറ ഓപ്പറേറ്ററുടെ ശരീരചലനങ്ങൾ ക്യാമറയിലേക്ക് ബാധിക്കാതെ, ഗൈറോസ്കോപ്പുകളും കൗണ്ടർ വെയ്റ്റുകളും ഉപയോഗിച്ച് സുഗമമായ മൂവിംഗ് ഷോട്ടുകൾ പകർത്താൻ ഈ ഉപകരണങ്ങൾ സഹായിച്ചു.
സെല്ലുലോയ്ഡിൽ നിന്ന് പിക്സലുകളിലേക്ക്: ഡിജിറ്റൽ വിപ്ലവം
നൂറിലധികം വർഷം സിനിമ അടക്കിവാണ സെല്ലുലോയ്ഡ് ഫിലിം റോൾ അപ്രത്യക്ഷമാവുകയും ഡിജിറ്റൽ സെൻസറുകൾ രംഗം കീഴടക്കുകയും ചെയ്തതാണ് ഇരുപത്തിയൊന്നാം നൂറ്റാണ്ടിലെ ഏറ്റവും വലിയ സാങ്കേതിക വിപ്ലവം. 2010-കളുടെ തുടക്കത്തോടെ മലയാള സിനിമ പൂർണ്ണമായും ഡിജിറ്റൽ മാധ്യമത്തിലേക്ക് മാറി. ഫിലിം ചെലവുകൾ ഇല്ലാതായതോടെ കൂടുതൽ പരീക്ഷണാത്മക സിനിമകൾ നിർമ്മിക്കപ്പെടാൻ തുടങ്ങി.
ആധുനിക സിനിമയിൽ ഡിജിറ്റൽ ഇമേജ് സെൻസറുകൾ (CMOS Sensors) പ്രകാശത്തെ വൈദ്യുത ചാർജ്ജുകളാക്കി മാറ്റി ഡിജിറ്റൽ കോഡുകളായി (RAW Data) സംഭരിക്കുന്നു. ഇതിലൂടെ ഉയർന്ന ഡൈനാമിക് റേഞ്ചും (HDR) കുറഞ്ഞ വെളിച്ചത്തിൽ പോലും വ്യക്തമായ ചിത്രങ്ങളും പകർത്താൻ സാധിക്കുന്നു. ഇതിനോടൊപ്പം കമ്പ്യൂട്ടർ അധിഷ്ഠിത എഡിറ്റിംഗ് (Non-linear Editing), ഡിജിറ്റൽ ഇന്റർമീഡിയറ്റ് (DI / Color Grading) എന്നിവ സിനിമയുടെ കളർ ടോൺ പൂർണ്ണമായും സംവിധായകന്റെ ഭാവനയ്ക്കനുസരിച്ച് മാറ്റിയെടുക്കാൻ സഹായിച്ചു. DaVinci Resolve പോലുള്ള സോഫ്റ്റ്‌വെയറുകൾ ഉപയോഗിച്ച് കളറിസ്റ്റുകൾ ഓരോ ഫ്രെയിമിലെയും നിറങ്ങളെയും കോൺട്രാസ്റ്റുകളെയും തിരുത്തിയെഴുതുന്നു.
സാമ്പത്തികശാസ്ത്രവും ആഗോള ഒ.ടി.ടി പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകളും
സാങ്കേതികവിദ്യ മാറിയതിനൊപ്പം മലയാള സിനിമയുടെ സാമ്പത്തിക ഘടനയും (Movie Economics) വിപ്ലവകരമായി മാറി. മുൻപ് കേരളത്തിലെ തിയേറ്ററുകളിൽ നിന്നും റിലീസ് ചെയ്ത് പണം കണ്ടെത്തിയിരുന്ന വ്യവസായം, ഇന്ന് ഒരു ആഗോള വിപണിയായി മാറിയിരിക്കുന്നു. സാറ്റലൈറ്റ് അവകാശങ്ങൾ, വിദേശ തിയേറ്റർ റിലീസുകൾ, ഒ.ടി.ടി (Over-The-Top) സ്ട്രീമിംഗ് പ്ലാറ്റ്‌ഫോമുകൾ എന്നിവ പുതിയ വരുമാന സ്രോതസ്സുകളായി.
കുറഞ്ഞ ബജറ്റിൽ ഉയർന്ന സാങ്കേതികത്തികവോടെ നിർമ്മിക്കപ്പെടുന്ന മലയാള സിനിമകൾക്ക് ആഗോളതലത്തിൽ തന്നെ വലിയ സ്വീകാര്യത ലഭിക്കുന്നു. സബ്‌ടൈറ്റിലുകളുടെ സഹായത്തോടെ ഭാഷാ അതിർത്തികൾ ഭേദിച്ച് ലോകമെമ്പാടുമുള്ള സിനിമാപ്രേമികളിലേക്ക് എത്താൻ ഇന്ന് മലയാളത്തിന് സാധിക്കുന്നുണ്ട്. വിഷ്വൽ എഫക്റ്റ്സ് (VFX), വെർച്വൽ പ്രൊഡക്ഷൻ (Virtual Production) തുടങ്ങിയ അത്യാധുനിക സങ്കേതങ്ങൾ പോലും മലയാളത്തിന്റെ പരിമിത ബജറ്റിൽ കാര്യക്ഷമമായി ഉപയോഗിക്കപ്പെടുന്നു.
അറിവ് പരിശോധിക്കാം
1. ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യത്തെ 3D ചലച്ചിത്രം ഏതാണ്? അത് സംവിധാനം ചെയ്തത് ആര്?
ഉത്തരം കാണുക (Show Answer)
1984-ൽ പുറത്തിറങ്ങിയ ‘മൈ ഡിയർ കുട്ടിച്ചാത്തൻ’ ആണ് ഇന്ത്യയിലെ ആദ്യ 3D ചിത്രം. ഇത് സംവിധാനം ചെയ്തത് ജിജോ പുന്നൂസ് ആണ്.
2. സിനിമയുടെ അടിസ്ഥാന തത്വമായ, കണ്ണ് ഒരു ബിംബത്തെ സെക്കൻഡിന്റെ ചെറിയൊരംശം തങ്ങിനിർത്തുന്ന പ്രതിഭാസത്തിന്റെ ശാസ്ത്രീയ നാമമെന്ത്?
ഉത്തരം കാണുക (Show Answer)
പെർസിസ്റ്റൻസ് ഓഫ് വിഷൻ (Persistence of Vision അല്ലെങ്കിൽ നേത്രസ്ഥിരത).
3. മികച്ച ഫീച്ചർ ഫിലിമിനുള്ള രാഷ്ട്രപതിയുടെ സുവർണ്ണകമലം (National Award for Best Feature Film) നേടിയ ആദ്യ മലയാള ചിത്രം ഏതാണ്?
ഉത്തരം കാണുക (Show Answer)
1965-ൽ രാമു കാര്യാട്ട് സംവിധാനം ചെയ്ത ‘ചെമ്മീൻ’.